Health education plays a vital role in shaping the quality of life for adult men. As boys transition into adulthood, they experience significant physical, emotional, and social changes. However, many men tend to prioritize work, social expectations, or responsibilities over their own health. This often leads to preventable health problems later in life. Developing health […]
အသက်၃၀ ဝန်းကျင် မတိမ်းမယိမ်း ယောကျာ်းနှစ်ယောက် ဆိုင်ကယ်တစ်စီး အတူစီးရင်း မိုးမခရိပ်မြုံ ထဲဝင်လာလေသည်။ “အခန်းတခန်းလောက် ရမလား…” ” ဟုတ်ကဲ့ပါ ရိုးရိုးခန်းလား အထူးခန်းလား ဗျ ရိုးရိုးခန်းက ၆၀၀၀ အထူးခန်းက တနာရီခွဲကို ၈၀၀၀ ပါ…” ညအိပ်ရန် အချိန်မဟုတ်ပဲ နေ့လည်ခင်း လူရှင်းချိန်ဝယ် ယောကျာ်းဘသား နှစ်ဦးဟာ အခန်းလာအောင်းတော့မည် ဆိုတော့ သူတို့တွေက ဘာလား….! ကောင်တာခုံက စရင်းကိုင်ကောင်လေး မြတ်ဖြိုးအောင် အထာပေါက်မိလေသည်။ နေ့တဓူဝ မိုးမခရိပ်မြုံ ထဲသို့ လာရောက်ကြသူများဟာ ပျော်ပါးဖို့ရန်သက်သာ လာကြသူများဖြစ်ပါတယ်။ နောက်မီးလင်းသူ ပိုက်ဆံရဖို့ လမ်းကြောင်းခင်းသူ တို့သာ ဝင်ထွက်သွားကြသည် တည်းခိုခန်း ပါပဲ။ မြတ်ဖြိုးအောင် က သည်မှာ အလုပ်ဝင်လုပ်ပါသည် စာရင်းကိုင် ဧည့်ကြို.စတဲ့ ရာထူးတွေကို
“ကြင်နာသူ ကိုယ်နဲ့ ချစ်ခဲ့ပြီး မှ သူတပါး ခူးစွတ် မှာ စိုးရိမ်ကြတာကြုံဖူးကြမယ် ရာဇဝင်မှာ သူရဲကောင်းကြီး ဖြစ်တဲ့ စစ်သားကြီးအသည်းနဲ့ ဥသာ နဲ့ ပုဂံ ဒီလမ်းကို ဆက်ခဲ့သူ အချစ်ရယ်” ညနေ ၅ နာရီထိုး ပြီမို့ ကိုမဲကြီး တယောက် လယ်ထဲက အပြန် ရေချိုးဖို့ပြင်လေ ပြီ ကိုမဲကြီးက တခုလပ် အသက်၃၅ ခန့် အဒေါ်အပျိုကြီး နှင့် အတူ နေထိုင်သည် မန်ကျည်းပင် ရွာ အနောက်ပိုင်း အစွန်ဆုံး နှစ်ထပ် အိမ်ကလေး တွင်နေသည် အသား က ကြေးနီရောင် လက်မောင်းကြွက်သားများ က ရှေ့ ရောနောက်ပါ ဖုထစ်နေသည် ချွေး များ စိုနေ၍ ပြောင်တင်းနေသည်
ကိုမဲကြီး နှင့် မောင်ပြည်စိုး (18+ Gay Sex Story) Read Post »
ပြည်ထောင်စု တိုင်းရင်းသားကျေးရွာ (သာကေတ) ***** အမြန်လိုသောကြောင့် တက္ကစီ ငှားပြီး အရောက်လာခဲ့ရသည်၊ ထူးထူးခြား ကိုမျိုးဆက် က သာကေတ မှာချိန်းလိုက်တာမို့ သူရှိတဲ့ တာမွေကနေ တက္ကစီခ ၅၀၀၀ ပေးပြီး အရောက်လာခဲ့ရလေသည်၊ အဲ့နေ့က ဒီဇင်ဘာလ ၁၅ ရက်…. မုခ်ဝရှေ့မှာ ကားရပ်ပေးလိုက်ပါသည်၊ ထူးခြားမူ့ကို သူအရင်ဆုံး စတင်တွေ့မြင်လိုက်ပါသည်၊ တိုင်းရင်းသားရွာအဝင် မုခ်ဝမှာတင် တီရှပ်အဖြူနဲ့ ခေါင်းစည်းအဖြူ ပေါ်က အပြာရောင် သင်္ကေတအရုပ်တံဆိပ်နဲ့ လူငယ်လေးတွေ… ဘာနေ့ပါလိမ့်ဟု တွေးမိရင်း မျိုးဆက် ကို ဖုန်းလှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်၊ ဝင်ပေါက်ထဲကိုတန်းတန်းလာပါ မျှော်စင်ရှေ့မှာ စောင့်နေမယ်ဆို၍ ကမန်းကတန်း ဝင်ကြေးပေးပြီး အပြေးသွားလိုက်မိလေသည်၊ “ကို….” တွေ့တွေ့ချင်း လှမ်းခေါ်ပြီး သူ့ဆီပြေးသွားမိလေသည်၊ ကြည့်ပါဦး ကို့ ခေါင်မှာလည်း ပုဝါဖြူစည်းပတ်ထားလို့….
မြောက်ဥက္ကလာ ၊ (ဈ)ဈေးနားရှိ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ဆံပင်အတို၊ အရပ် ၅ ပေ ၉ လက်မခန့်၊ အသားညှိညှိ လူငယ်တစ်ယောက် အာပေါင်းအာရင်း သန်သန်ဖြင့် လူလတ်ပိုင်း လူငယ်တစ်စုနဲ့ အတူဆွေးနွေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူပြောနေသော လောကဆိုသည်မှာ အောလောက နှာဘူးလောကဟု သူများခေါ်ဝေါ်သော social network မှ အပြာလောက ဖြစ်လေသည်။ “ငါတို့ကွာ ၂၀၁၁/၂၀၁၂ လောက်က စသုံးပါတယ်။ ဘာတာဇံကောင်မှ မရှိဘူး။ တကယ် စိတ်တူကိုယ်တူတွေကြီးပဲ။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တိတ်တိတ်လေး ဒိတ်တယ်၊ ချိတ်ပြီးစားတယ်၊ အေး ချိတ်တဲ့ကောင်ကလည်း ပုံတွေ video တွေလည်း မဖြန့်ဘူး၊ အရမ်း privacy ရှိတယ်၊ လူသန့်တယ်” ဘေးမှာ ငကျော်ဆိုသည့်အသက် (၂၀) အရွယ်
ကျွန်တော် ကိုမောင်မောင်ကို အတော်မကျေမနပ်ဖြစ်မိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ…. ကျွန်တော့်ပိုင်နက်ထဲက အစာကို လက်ရဲဇက်ရဲနဲ့ မခန့်လေးစား လုယူခဲ့တာကိုး။ ဒါကတော့…. မဖြစ်သင့်ဘူး….။ သူဘယ်လောက် ချမ်းသာချမ်းသာ… ကျွန်တော့်ထက် ဘယ်လောက်ဘဲ အဆင့်မြင့်မြင့်ပေါ့။ အခုတော့…. ကျွန်တော့်မှာ နေရခက်…. တွေးရခက်နဲ့ သူပေးထားတဲ့ လခကလည်း မနည်းဘူးလေ။ နောက်ပြီး ဆိုင်တစ်ခုလုံးမှာ ကျွန်တော် အခွင့်အရေးအရဆုံးပဲ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ကို စော်ကားခဲ့တယ်။ စောက်ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူးဆိုတဲ့ အထာကို ပြခဲ့တယ်။ ” အင်း…. ကိုမောင်မောင် ခင်ဗျား ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့တော့မယ်…. တောက်….” ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ ကျိန်းဝါးကာ ခေါင်းလည်းများလှပြီ ဒါပေမယ့် သူမကြားဘူး။ သူ့ရှေ့မှာတော့ ခပ်တည်တည်ပဲပေါ့။ ငွေကြောင့်လား။ မန္တလေးမှာ ရည်းစားနဲ့ ပြဿနာတက်လို့ ရန်ကုန်ပြေးခဲ့တယ်။ အခုရန်ကုန်မှာ လူသတ်မှုဖြစ်ပြီး ထောင်ထဲဝင်ရတော့မလားပဲ၊
တကယ်တော့ နှင်းဝေမဝေတဲ့ နွေမကျ ဆောင်းမကျ ၊ ညမကျ နေ့မကျလေး တစ်နေ့မှာပေါ့။ နှင်း ရင် တွေ မအေးမြခဲ့ဘူး။ မူးဝေနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ နာကျင်ခြင်း အနည်းငယ်နဲ့ နိုးထလာခဲ့ပါတယ်။ မှောင်မည်းနေတဲ့ အခန်းထဲမှာ အေးစိမ့်စိမ့်နဲ့လရောင်လေး ကျနေတဲ့ အချိန်မှာပေါ့။ နှင်း ရင် တွေ မအေးမြခဲ့ဘူး။ မူးဝေနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ နာကျင်ခြင်း အနည်းငယ်နဲ့ မျက်လုံးလေးပွင့်လာခဲ့တယ်။ အိပ်ယာရဲ့ ညာဘက်ခြမ်းမှာ ရှိတဲ့ လွန့်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်လောက်က လက်ထပ်ခဲ့တဲ့ မျိုးမင်းကတော့ တစ်ဖက်လှည့်ကာ အိပ်စက်နေတုန်းပဲရှိပါသေးတယ်။ ဒီအချိန်မှာ “ဟင်” ကိုမျိုးရဲ့ လက်နှစ်ဖက်လုံးက သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာလေ။ ဒါဆို ငါ့ခါးကို ဖက်ထားတာက နှင်း အလန့်တကြားနဲ့ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူမတစ်ခါမှ မမြင်ဘူးတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်။
“ ဦးလေး…..အဲဒီအိမ်ရှေ့မှာရပ်…..ရပ်…..” “ ကျွိ….” “ ဟုတ်တယ် ဦးလေးရေ…ကျေးဇူးပဲ…” သင်းသင်း တစ်ယောက် ဆိုက်ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး ဆိုက်ကားခ ပိုက်ဆံပေးလိုက်သည်..။ အထုပ်အပိုးများကို သယ်ပြီး ခြံတံခါးဆီသို့ လျှောက်လာလိုက်လေသည်..။ အထုပ်အပိုးဆိုပေမယ့် ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လုံးနှင့် လက်ဆွဲအိတ်တစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်သည်.။ ခြံတံခါးသော့ဖွင့်ဝင်ပြီး ပြန်ပိတ်လိုက်သည်..။ အိမ်ထဲသို့ တောက်လျှောက်ပဲ ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်..။ ခြံတံခါးကို သော့ခတ်ထားသဖြင့် ဒီအချိန်မှာဆိုလျင် နှင်းနှင်းအေးတို့ အိမ်မှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဟူ၍ တွက်ဆထားပြီး ဖြစ်သည်..။ အိမ်အဝတွင် အိမ်တံခါးက အပြင်မှ သော့မခတ်ထားပဲ ပိတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်..။ ဒီတော့ သင်းသင်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်..။ ဒီအချိန်ဆိုလျင် ရုံးသို့သွားနေပြီ ဖြစ်သည်..။ နှင်းနှင်းအေး၏ ယောက်ျားဖြစ်သူ ကိုကိုကျော်ကတော့ ဈေးထဲမှာ ဆိုင်ခန်းဖွင့်ထားပြီး အထည်မျိုးစုံရောင်းသည်..။
ဖိုးတုတ်အခုအသက် ၂၅ နှစ်ရှိပြီ။ ဖိုးတုတ် ၁၄ နှစ်သားတွင် သူ့အဖေဆုံးပြီး သူ့အမေ မုဆိုးမ ဖြစ်သည်။ ရွာတွင် ဖိုးတုတ် လယ်သူရင်းငှားဘဝဖြင့် ဝမ်းရေး ကြောင်းနေခဲ့ရပြီး ဖိုးတုတ် သူရင်းငှားလုပ်ရသည့် လယ်ကလည်း မစန်းကြည်၏ မိဘများလယ်တွင် ဖြစ်သည်။ ဖိုးတုတ် အသက် ၁၈ နှစ်လောက်တွင် ကိုဘအေးနှင့် မစန်းကြည် ညားခဲ့ပြီး သူတို့ လင်မယား ကောင်းမှုကြောင့် နေစရာ တဲလေးရခဲ့ရုံမျှမက ကိုဘအေးက သူတို့သားအမိအတွက် ဝမ်းစာစပါးထည့်ပေးထားပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး လယ်အလုပ်၊ ခြံအလုပ်ဖြင့် အလုပ်မပြတ်အောင် ပေးထားလေတော့ ဖိုးတုတ်တို့သားအမိ အတော်လေး ချောင်ချောင်လည်လည် နေနိုင်လာခဲ့ပေသည်။ လူပျိုပေါက်အရွယ်ထဲက မစန်းကြည်နှင့် လက်ပွန်းတနှီး နေခဲ့ရသော ဖိုးတုတ်တစ်ယောက် လူကနေပေမဲ့ လီးကမနေပေ။ မစန်းကြည်ကိုမြင်၍ လီးတောင်ခဲ့ရသော အကြိမ်အရေအတွက်က
ကျုပ်နာမယ်က သာဟန် ပါ..။ နေတာက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသက ဇရက်ကုန်း ဆိုတဲ့ ရွာကြီးမှာပါ…။ ဇရက်ကုန်းရွာက ဒေးဒရဲ နယ်ထဲမှာပါ…။ ကျုပ်အသက်က အခုဆို ၄၅ နှစ်ထဲ ရောက်နေပါပြီ…။ ဒါပေမယ့် ငယ်ငယ်ထဲက လယ်အလုပ် ၊ချောင်းအလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့တဲ့လူဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိပါတယ်..။ ပြီးတော့ အရက်ကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မသောက်တတ်ပဲ တခါတရံမှ အနည်းငယ်သာ မသောက်မဖြစ်တော့မှသောက်တတ်တော့ အခုချိန်ထိ တော်ရုံလူငယ်တွေတောင် ကျုပ်ရဲ့ သန်မြန်မှုကို မမှီပါဘူး…။ အသားအရောင်ကတော့ ခပ်ညိုညိုပါ…။ အရပ်က ပုတဲ့ အရွယ်အစားထဲ မပါပါဘူး…။ အဲ…. တစ်ခုပြောဖို့ ကျန်သေးတယ်…။ အဲဒါက ကျုပ်ကို တစ်ရွာလုံးက လက်မြန်သာဟန်လို့ ခေါ်တဲ့ဟာပါဘဲ…။ တစ်ခြားတော့ မထင်နဲ့…။ ကျုပ်ဒီအသက်အရွယ်ထိ ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်မဖြစ်ဖူးပါဘူး…။
