Author name: admin_koko

“ဖေဖေ.. ဟို အသားညိုညို အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ ကောင်လေးက အလုပ်သမား အသစ်လား?” ထက်မြတ်ညွှန်ပြရာဆီ ဦးဝဏ္ဏလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး “ဟို စွတ်ကျယ် အနက်နဲ့ ခပ်တောင့်တောင့်တစ်ယောက်ကိုပြောတာလား?” ထက်မြတ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တော့ ဦးဝဏ္ဏ အံ့သြတဲ့ အမူအရာနဲ့ “ဟေ.. မင်း သူ့ကိုမမှတ်မိဘူးလား..အဲ့ဒါ မျိုးလင်းလေကွာ၊ မင်းဦးလေးတို့တောင်ကြီးကနေ ခေါ်လာတဲ့ကောင်လေးလေ..” ထက်မြတ် ကိ်ုယ့်မျက်လုံးကိုယ်တောင်မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရတဲ့အထိ မှင်သပ်သွားမိတယ်။ မအံ့သြရောလား.. မျိုးလင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေး သူတို့ အလုပ်ရုံကို ရောက်စက ခပ်ငယ်ငယ်ကလေးသာသာရဲ့။ ပုဆိုးကို စူပါမင်းလို လည်ပင်းမှာပတ်၊ နင်ဂျာလို ခေါင်းမှာစွတ်လို့စွတ်နဲ့ ပြေးလွှာ ဆော့ကစားနေတက်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်က ခုတော့ ဗလကောင်းကောင်း ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနဲ့ အညိုအတောင့် အဖြောင့် လူငယ်ကောင်လေးတစ်ယောက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းနေလိုက်တာ… “အော်.. ခုခေတ်ကလေးတွေ အတော်လေး လူဖြစ်လွယ်လိုက်တာ.” ထက်မြတ်တစ်ယောက် […]

သီတင်းကျွတ် ပြီဆိုတော့ ရွာဓလေ့ ရိုးရာအရ မိရိုးဖလာ လူကြီးသူမ သက်ကြီးရွယ်အို များကို ဆန်၊ဆီ၊မြေပဲ ၊မုန့်၊ငှက်ပျောသီး များဖြင့် တတ်နိုင်သလောက် ကန်တော့ကြသည် ။ စိုင်းမောင်လည်း သူ့အဖေ ဦးစံလှ နှင့်အတူ နယ်က သူ့အဖိုး ဦးစံလှ၏ဖခင် ဦးစံခ ကို သွားရောက်ကန်တော့ကြရသည် ။ သီတင်းကျွတ် ကျောင်းပိတ်ရက် အေးအေးဆေးဆေးနေချင်ပေမဲ့ ဖခင်ရဲ့ဆော်သြောမူကြောင့် လိုက်ပါလာရသည် ။ ရွာရောက်တော့လည်း မဆိုးပါဘူး..စပါးခင်း ပြောင်းခင်း..မြေပဲခင်း..ထန်းပင် အုန်းပင်တွေနဲ့ ..သဘာ၀ရှူခင်းကိုကောင်းကောင်းကြီးမြင်တွေ့ရပြီး လေကောင်းလေသန့်လဲ..တဝြကီးရှူလို့ရတယ်။ အဖိုးဦးစံခ က ဒေါ်လေးစံမြ တို့မိသားစုနဲ့ အတူနေသည်။ စိုင်းမောင်အဖေ ဦးစံလှက မြို့သူနဲ့ရပြီး မြို့မှာအခြေချ ၊အဖေညီမ ဒေါ်စံမြက ရွာက ဦးကျော်ခင်နဲ့ အိမ်ထောင်ကျပြီး အဖိုးတို့နဲ့အတူနေကြတာပေါ့ ။ကလေးရတနာ မထွန်းကားတော့ ဦးကျော်ခင်ဘက်က

အောင်စိန်တစ်ယောက်စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့အရက်မူးအောင်သောက်နေသည်။ဒီနေ့အိမ်ကအမေတို့နဲ့စကားများလာပြီးအရက်ဆိုင်လာထိုင်ကာတစ်ယောက်ထဲသောက်နေသည် မှာထားသောအရက်တစ်ပုလင်းလဲကုန်သွားပြီး….အမြည်းကတော့နည်းနည်းကျန်သေးသည်။ လက်ကျန်ပုလင်းထဲကအရက်အားခွက်ထဲအကုန်ငဲ့လိုက်ပြီးမော့သောက်လိုက်သည်။ ခလွတ်…..အား…..အင်း အောင်စိန်အိမ်မှာဒီနေ့အမေတို့နဲ့စကားများလာသည်။အမေနဲ့အဖေနဲ့ကစကားများနေတာကြောင့်အိမ်မှာမနေခြင်တာနဲ့အောင်စိန်လည်းစိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ဝုန်းဒုန်းလုပ်ခဲ့ပြီးအရက်ဆိုင်ထွက်လာကာသောက်နေခြင်းဖြစ်သည် အခုသောက်နေတာကြာနေပြီ၄နာရီကတည်းကသောက်နေတာ၆နာရီထိုးနေပြီးနေတောင်ဝင်နေပြီးမိုးချုပ်နေပြီ အောင်စိန်သူငယ်ချင်းလည်းဟုတ်အကိုကြီးလည်းဟုတ်တဲ့ကိုကျော်ကြီးအားဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ တီ တီ တီ….ဟယ်လို ဟိုဘက်ကဖုန်းကိုင်တာကြောင့်စကားပြောလိုက်သည်။ ကိုကြီးရေ…ညီစိတ်ညစ်လို့အရက်သောက်နေတာအကိုညီရှိလာလို့ရမလား ဟုတ်အဲ့ဒါဆိုညီစောင့်နေမယ်အကို ဒါပဲအကိုရေ…. အောင်စိန်ဖုန်းချလိုက်သည်ကိုကြီးကျော်ဝင်းကလာခဲ့မယ်ပြောတာကြောင့်ထက်မှာကာသောက်ရင်းစောင့်နေသည်။ ကျော်ကြီးတစ်ယောက်အောင်စိန်ရှိကဖုန်းခေါ်တာနဲ့ကိုင်လိုက်တော့စိတ်ညစ်လို့အရက်သောက်နေတယ်လာခဲ့အုန်းဆိုတာနဲ့ဆိုင်ကယ်ထုတ်ကာအရက်ဆိုင်ထွက်ခဲ့သည်။ ကျော်ကြီးကအောင်စိန်အားကျိတ်ကာကြိုက်နေသည်။ဘယ်ချိန်ဂွင်ထဲဝင်လာမလည်းစောင့်နေသည်။အခုအတော်ပဲဖြစ်သွားသည်။အောင်စိန်ကိုမူးအောင်တိုက်ပြီး သူဆွဲစားပြစ်မယ်စိတ်ကူးထားသည်။ အောင်စိတ်နဲ့ကျော်ကြီးတို့ကဘိလပ်မြေစက်ရုံမှာဘိလပ်မြေအိတ်တွေထမ်းပြီးကားပေါ်တင်ပေးရသည်။ကျော်ကြီးကစာရင်းကိုင်ဖြစ်ပြီးဘယ်နှစ်အိတ်ကားပေါ်တင်လည်းစာရင်းမှတ်ရသည်။အောင်စိန်အားအလုပ်သွင်းပေးထားခြင်းဖြစ်သည် အောင်စိန်ကအသက်၂၅နှစ်ဖြစ်ပြီးလက်မောင်းကြွက်သားကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နဲ့ လက်မောင်းနဲ့ကျောပြင်ကလည်းတတ်တူးများထိုးထားတာကြောင့်ယောက်ကျားပီသသည် အသားအရည်ညိုပြီးထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနဲ့ရင်အုံက ကြွက်သားများကလည်းမို့မောက်ကာဖုထစ်နေသည်။ ကျော်ကြီးတစ်ယောက်အရက်ဆိုင်ရှေ့ရောက်တော့ဆိုင်ထဲလှမ်းရှိုးလိုက်တော့အောင်စိန်ခေါင်းငိုက်ကာသောက်နေသည်။ ကျော်ကြီးဆိုင်ထဲဝင်လာခဲ့သည်… ဟေ့ကောင်….အောင်စိန်.. ကျောပြင်းအားရိုက်လိုက်သည် ဟုတ်….ကိုကြီးကျော်ရောက်လာပြီလား ဘယ်ကိုကြီးကျော်လည်း… ….ကိုကျော်ကြီးပါဟ မူးနေပြီလားမသိပါဘူးကွာ မမူးသေးပါဘူး…ကို…ကြီး..ကျော်..ရ အောင်စိန်ပါးစပ်ကလေးလုံးမကွဲတော့ အေးအေးအခုအိမ်ပြန်မှာလား.. ငါပြန်လိုက်ပို့ပေးရမလား ညီအိမ်..မပြန်..ခြင်…ဘူး..အကိုရာ ကိုကြီးအိမ်..လိုက်…အိပ်.တော.မယ်ရလား အေးအေးရတယ်.. အခုသောက်အုန်းမှာလား… ..တော်ပြီလား တစ်လုံးထက်သောက်အုန်းမယ်အကိုရာ သောက်ကွာသောက်… အဒေါ်ရေတစ်လုံးလောက်ပေးပါအုန်းဗျာ အရက်ဆိုင်ကအဒေါ်ကြီးတစ်လုံးလာချသည် အောင်စိန်နဲ့အတူကျော်ကြီးလည်းသောက်လိုက်သည်။ အောင်စိန်ရဘာဖြစ်လာတာလည်းအိမ်က ကိုကြီးရာအိမ်ကဘွားတော်နဲ့ဘိုးတော်စကားများနေကြလို့ထွက်လာခဲ့တာ… အေးအေးဒါပြီးရင်ပြန်စို့.. ဆိုင်ကယ်ပါလားမင်းက… မပါဘူးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လိုက်ပို့ခိုင်းတာ ကျော်ကြီးအောင်စိန်အားတဝက်တိုက်ပြီးသူလည်းတစ်ဝက်သောက်လိုက်သည် ကုန်သွားပြီမို့ပိုက်ဆံရှင်းကာအောင်စိန်ကိုတွဲပြီးဆိုင်ကယ်ပေါ်တတ်ခိုင်းရသည် အောင်စိန်ဖက်ထားပြုတ်ကြမယ် အောင်စိန်ကျော်ကြီးခါးအားဖက်ထားပြီးကျောပြင်ပေါ်မှီကာအိပ်ပါလာသည် ကျော်ကြီးအရှေ့ကလည်းဆိုင်ကယ်မောင်းရအနောက်ကလည်းအောင်စိန်ပြုတ်ကျမှာကြည့်ရနဲ့မောင်းလာရသည်။

စိုင်းမျိုးသက် ဘွဲ့ရပြီး အလုပ်မယ်မယ်ရရမလုပ်ဖြစ်၍ ကိုယ်တတ်ထားသောပညာဖြင့် ..ညဂိုက် အလုပ်ကိုလုပ်ဖြစ်သွားသည် ။ လင်းမောင် ဟာ မနက် ၉နာရီမှစ၍ည ၈နာရီ အထိ ကိုယ်ပိုင်အထက်တန်းကျောင်းတွင် နေရပြီး ကျန်တဲ့အချိန်များတွင် စိုင်းမျိုးသက် နှင့် စာကျက် စာတွက်ရသည် ။ လင်းမောင် မှာ လင်းအောင်ဆိုတဲ့ အကိုတယောက်ရှိတယ် ။ လင်းအောင် ကလဲ သူ့အလုပ်နဲ့သူရှုတ်နေတော့ သူ့ညီကို ဂရုမစိုက်အားပါ ။ သူ့ညီကိုသာ ဂရုမစိုက်ပေမဲ့..တစ်ခါတစ်ရံ စိုင်းမျိုးသက် ကို သူ့ရဲ့အကြည့်စူးစူးတွေနှင့်..စူးစူးရှရှ ရွှန်းရွှန်းစားစားကြီးကြည့်နေတတ်တယ် ။ အဲ့ဒီအချိန် မျိုးဆိုရင်..စိုင်းမျိုးသက် မျက်နှာမှာနီရဲလာပြီး..ရှက်သွေးကလေးများပင်ဖျာနေတော့တာပေါ့..။ သူ့ရဲ့ ခန္ဒာကိုယ်ထယ်ကြီးကြီးကို အင်္ကျီမ၀တ်ပဲနေလျှင်..ရင်အုံကြီးနဲ့ လက်မောင်း ကြွက်သားကြီးတွေမှာ မမြင်ချင်လဲ..မြင်နေရတယ်။တစ်ခါတလေ ဘောင်းဘီတိုပွပွကို အတွင်းခံမပါပဲ၀တ်ထားတော့..သူ့ရဲ့ ယောက်ျားတန်ဆာကြီးက..ဟိုရမ်းဒီရမ်းနဲ့..ခေါင်းလောင်းတီးနေတာကိုပါ..မြင်နေရတယ် ။ သူ့ရဲ့နုတ်ခမ်းလေးကိုချွန်၍ ဆေးလိပ်မီးခိုးတွေကို တဖြူးဖြူး

နေကအရမ်းပူနေတော့နွားတွေစာကျက်ထဲမာလွှတ်ပြီးဇင်အောင် သားထွေး တဲးဆီ တုတ်တုတ်လေးလျောက်လာခဲ့တယ်၊ ပျိုးပင်မြေချရန် တူးထားတဲ့ အတွင်းတွေကြည့်ရှောင်ပြီး တဲးဆီရောက်လာတယ်၊ သားထွေးဆိုတာက ဇင်အောင်ရဲ့ ဝမ်းကွဲးအမ ယောကျာ်း၊ အညာအထက်ပိုင်းသားတွေ၊ ရုပ်ရည်က ယောကျားပီးသပြီး တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိလှသည်။ အသက်က ရှိလွန်း ၂၆ ၊ ပျိုပျိုအိုအို မိန်းမတိုင်းကြိုက်ကြမယ့် ရုပ်ရည်။ ဒါကြောင့်လည်း အညာထက်ပိုင်းမာ တာဝန်ကျတဲ့ ဇင်အောင်အမ ဝမ်းကွဲးနဲ့ ခြေလွန်လက်လွန်ဖြစ်ပြီး ယူလိုက်ကြတာတဲ့၊ ယူပြီး မကြာ ခင် အမကသည်ဘက် နယ်ပြောင်းပြန်ကျတော့ သားထွေးပါလိုက်ပါလာပြီး သူ့ယောက္ခမ တောင်ယာကို ဦးစီးလုပ်ပေနေတာ။သူ့မိန်းမ တာဝန်ကျကျောင်းကရွာနဲ့့ ၁၀မိုင်လောက်ဝေးပြီး လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးက သိပ်မကောင်း တာကြောင့် ကျောင်းမာပဲနေပြီး၊ ပိတ်ရက်တွေမာ ပြန်လာတတ်သည်။ *********************** နေ့ခင်းအပူရှိန်အလွန်ပြင်းတော့ အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းနဲ့ လုံချည်ကို ပေါင်ရင်းထိတိုတိုလေးဝတ်ကာ တရေးမှေးနေသော သားထွေးကို

အသက်၃၀ ဝန်းကျင် မတိမ်းမယိမ်း ယောကျာ်းနှစ်ယောက် ဆိုင်ကယ်တစ်စီး အတူစီးရင်း မိုးမခရိပ်မြုံ ထဲဝင်လာလေသည်။ “အခန်းတခန်းလောက် ရမလား…” ” ဟုတ်ကဲ့ပါ ရိုးရိုးခန်းလား အထူးခန်းလား ဗျ ရိုးရိုးခန်းက ၆၀၀၀ အထူးခန်းက တနာရီခွဲကို ၈၀၀၀ ပါ…” ညအိပ်ရန် အချိန်မဟုတ်ပဲ နေ့လည်ခင်း လူရှင်းချိန်ဝယ် ယောကျာ်းဘသား နှစ်ဦးဟာ အခန်းလာအောင်းတော့မည် ဆိုတော့ သူတို့တွေက ဘာလား….! ကောင်တာခုံက စရင်းကိုင်ကောင်လေး မြတ်ဖြိုးအောင် အထာပေါက်မိလေသည်။ နေ့တဓူဝ မိုးမခရိပ်မြုံ ထဲသို့ လာရောက်ကြသူများဟာ ပျော်ပါးဖို့ရန်သက်သာ လာကြသူများဖြစ်ပါတယ်။ နောက်မီးလင်းသူ ပိုက်ဆံရဖို့ လမ်းကြောင်းခင်းသူ တို့သာ ဝင်ထွက်သွားကြသည် တည်းခိုခန်း ပါပဲ။ မြတ်ဖြိုးအောင် က သည်မှာ အလုပ်ဝင်လုပ်ပါသည် စာရင်းကိုင် ဧည့်ကြို.စတဲ့ ရာထူးတွေကို

“ကြင်နာသူ ကိုယ်နဲ့ ချစ်ခဲ့ပြီး မှ သူတပါး ခူးစွတ် မှာ စိုးရိမ်ကြတာကြုံဖူးကြမယ် ရာဇဝင်မှာ သူရဲကောင်းကြီး ဖြစ်တဲ့ စစ်သားကြီးအသည်းနဲ့ ဥသာ နဲ့ ပုဂံ ဒီလမ်းကို ဆက်ခဲ့သူ အချစ်ရယ်” ညနေ ၅ နာရီထိုး ပြီမို့ ကိုမဲကြီး တယောက် လယ်ထဲက အပြန် ရေချိုးဖို့ပြင်လေ ပြီ ကိုမဲကြီးက တခုလပ် အသက်၃၅ ခန့် အဒေါ်အပျိုကြီး နှင့် အတူ နေထိုင်သည် မန်ကျည်းပင် ရွာ အနောက်ပိုင်း အစွန်ဆုံး နှစ်ထပ် အိမ်ကလေး တွင်နေသည် အသား က ကြေးနီရောင် လက်မောင်းကြွက်သားများ က ရှေ့ ရောနောက်ပါ ဖုထစ်နေသည် ချွေး များ စိုနေ၍ ပြောင်တင်းနေသည်