မိန်းမဖြစ်သူက ကိုယ်ဝန်နဲ့မို့ လီးယားနေပေမယ့် လိုးစရာမရှိဖြစ်နေတဲ့ အောင်နိုင်တစ်ယောက် လက်ဝါးကို တံထွေးစွတ်လို့ လီးကို ခပ်တင်းတင်းကိုင်ကာ အထက်အောက် အစုန်အဆန်စွဲ ဂွင်းတိုက်လို့သာနေပါတော့တယ်။
“ဘက်..ဖက်..ပတ်..ဘက်..”
ဆီးခုံနဲ့ လက်ဖမိုး ထိခက်သံ တစ်ပက်ပက်ကလည်း မြည်လို့… ဒစ်ပြဲထိပ်ကြီး လီးညိုကြီးက တံတွေးများနဲ့ ပြောင်ချောလို့ပါပဲ။ သူ့မိန်းမ ခင်မာကတော့ အိပ်တာမှ သိုးလို့..
“ဖုတ်..ဖုတ်.ဘက်..ပတ်..ဘက်..ဖက်..ဖြောင်း..ဖောင်း..”
“အွင်း..အင်း…အ..အွင်း..အင်း.အဟင်း..”
အခန်းချင်းကပ်လျက် တစ်ဖက်ခန်းက ယောက်ဖတို့ လင်မယားကတော့ပွဲကြမ်းနေကြပါပီ။ ခင်မာရဲ့ အကို ထွန်းကိုနဲ့ အောင်နိုင်တို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ။ အောင်နိုင်က ထွန်းကို,ကို ညီလိုရော သူငယ်ချင်းလိုပါ ပေါင်းတာ၊ ငယ်နိုင်ဆိုလည်းမမှားဘူး။ သူ့ညီမ ခင်မာ့ကို ယူတော့ အောင်နိုင်က ၂၆၊ ခင်မာက အပျိုဖော်ဝင်စ ၁၆၊ ၁၇ လေးပဲရှိသေးတာ။ မင်္ဂလာဦးညကဆို စလိုးတော့ သူ့ခမျာ နာလွန်းလို့ ငြီးရှာတာနဲ့ အောင်နိုင်ခမျာ ဆက်မလိုးဖြစ်ပဲ ဂွင်းထုရင်းနဲ့ ပီးခဲ့ရတာ။ နောက်ရက်တွေလည်း မလိုးဖြစ်ပါဘူး၊ ၁၀ ရက်လောက်က ဘာမှ မလုပ်ဖြစ်ပဲ အိပ်ခဲ့တာ။ ကြာလာတော့ လူက မရချင်တော့ဘူး။
“မင်း ဟာကလည်း မဟုတ်သေးပါဘူးကွာ၊ ငါ့သားမဟုတ်တဲ့အတိုင်းပဲ”
အောင်နိုင့်အဖေက သားကြီး မယားကြီး ရှိနေတာကို အငယ်အနှောင်းလည်းထားတယ်၊ ဖာဆိုလည်း အလွတ်မပေး၊ အ၆လည်း လာထားပဲ။ သားဖြစ်သူ အောင်နိုင့်ကိုလည်း ဖမျိုးဖိုးတူသားတစ်ယောက်ဖြစ်စေချင်ပုံရတယ်။
“ဟာ..အဖေက ဘာသိလို့လဲ၊ အထဲထည့်ရင် ထောက်တောက်တောက်နဲ့ လီးက ခေါက်ပီး မဝင်ဘူးဖြစ်ဖြစ်သွားတာ၊ ပိုဆိုးတာက သူက နာတယ်ပဲ လိမ့်အော်နေတော့တာ”
“ဟ..ခွေးမသားရ၊ အဲ့တာ အပျိုစစ်တာလေကွာ၊ မင်းကတစ်ခုလတ်နဲ့ ပြန်လဲချင်လို့လား၊ ညံပါ့ကွာ၊ ငါနဲ့များကွာတယ်၊ ရအောင်လိုး၊ စောက်ဖုတ်ထည့်မရရင် ဖင်လိုးကွာ”။
ဒီညတော့ ရအောင်လိုးမယ်ကွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ ညနေရောက်တော့ သားဖ၂ယောက် ဘုံဆိုင်မှာ အရက်ဖြူအတူသောက်ပီး ရဲဆေးတင်ကာ အိမ်ပြန်လာခဲ့တော့တာ။
အခန်းထဲက ခြင်ထောင်ထဲမှာတော့ ခင်မာက ဘေးတစ်စောင်းလေး အိပ်နေတာ။ “ခင်မာ..အိပ်နေပီလား.”
ခပ်တိုးတိုးလေးမေးရင်း အနောက်ကနေ တင်းကားနေတဲ့ ခင်မာ့ဖင်ကို ခွထားပီး မာထန်နေတဲ့ လီးကြီးနဲ့ ထောက်လိုက်တော့ ခင်မာ တွန့်ကနဲ တုံသွားတယ်။ အနောက်ကနေ လည်ပင်းတွေကို ခပ်ဖွဖွခပ်ရွရွလေး နမ်းရင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွဲလှည့်လို့ ရင်ခွင်ထဲ သွင်းရင်း နုတ်ခမ်းများကို အငမ်းမရနမ်းရှိုက်ပါတော့တယ်။ ခင်မာလည်း အောင်နိုင့်အနမ်းတွေအောက် အလိုက်တစ်သင့်လေး ပြန်ဖက်ထားရင်း အင်းအင်းနဲ့ ခပ်ငြင်းငြင်းလေး ငြီးနေတော့တာ။ အသက်က ၁၀နှစ်ကြီးများတောင်ကွာတဲ့ အောင်နိုင့်ကို လင်သားလိုသာမက အကိုလို မောင်လို၊ အဖေလိုပါ ခင်မာ ချစ်တယ်၊ သံယောဇဉ်တွယ်တယ်။ သူ့အလိုလိုက်လို့ သူ့ဆန္ဒတွေဖြည့်ဆည်းပေးချင်ပေမယ့် အပျိုအမှေးပါးတောင် မပေါက်သေးတဲ့ သူ့စောက်ဖုတ်နုနုလေးက အောင်နိုင့်ရဲ့ မဲသဲပြဲကားကြီးမားတုတ်ခိုင်ရှည်လျားလွန်းတဲ့ လီးကြီးရဲ့ ဒဏ်ကို ဘယ်လိုမှ မခံစားနိုင်အောင် နာလွန်းလှတာမို့ သူလိုးဖို့ ကြိုးစားတိုင်းငြင်းနေမိတော့တာ။ ဒီနေ့ညတော့ အရက်တွေသောက်လာပီး ရဲဆေးတင်လာပုံရတဲ့ အောင်နိုင်ရဲ့ အပြုအစုအပေါ် စိတ်လျော့ထားလို့ အတက်နိုင်ဆုံး ခံနိုင်အောင် ကြိုးစာဖို့ သဘောပိုက်ထားလိုက်တဲ့ ခင်မာ…
“အွင်း..အ.အင်း..အဟင်း..အ..အင်း..”
“ပြတ်..ပြတ်…ပတ်..ပလတ်….ပြွတ်.ပြွတ်…”
ချွန်ချွန်စူစူ နို့သီးခေါင်းလေးများကို စုပ်စို့ရင်း စောက်မွှေနုနုလေးများ ပေါက်ရောက် ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ခင်မာ့ အပျိုစောက်ဖုတ်လေးကို ပွတ်ချေ ချေပေးနေတဲ့ အောင်နိုင်.. နို့စို့လို့ဝတော့ အောက်ဖက် ဆင်းကာ စောက်ဖုတ်ကိုမှုတ်ပေးမယ်လုပ်တော့
“အို..အကို…အကို..မ.မလုပ်ပါနဲ့၊ ခင်မာ ငရဲကြီးမှာ ကြောက်တယ်..”
သနားစရာ မျက်နှာပေးလေးနဲ့ အကြောက်အကန်ငြင်းနေတာမို့ အောင်နိုင်လည်း စောက်ဖုတ်မှုတ်ဖို့ အစီစဉ်ကိုဖြတ်လိုက်ကာ ပုဆိုးနဲ့ အောက်ခံဘောင်းဘီကိုချွတ်လို့ ကိုယ်လုံးတီး ပက်လက်အနေအထားဖြစ်နေတဲ့ ခင်မာ့ ပေါင်၂ချောင်းကြား ဝင်လို့ နေရာယူလိုက်ပါတော့တယ်။ လက်မောင်း၊ ရင်အုပ်၊ ဗိုက်သားနဲ့ ပေါင်တံ ရှိရှိသမျှက အဆီမပါ ကြွက်သား အပြည့်နဲ့ အယ်ထလို့နေတဲ့ အသည်းယားစရာ ဘော်ဒီပိုင်ရှင် အောင်နိုင်… ပိုလို့ စွဲဆောင်မှုရှိလွန်းတဲ့အပိုင်းက ခေါင်းကဆံပင်တို့ထက် ပိုသန် ပိုနက် ပိုအုံထူတဲ့ မဲကြမ်းကြမ်း လမွှေးအုံကြီးအောက်က အရသာအကြောတို့ စုဆုံရာ သွေးကြောအပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ ဧရာမလီးတုတ်ရှည်ကြီးပါ။ ၇လက်မကျော်ရှည်ပီး နို့ဆီဘူးတစ်မျှတုတ်တဲ့ ဒီလီးကြီးနဲ့ လိုးခွဲတဲ့ ဒဏ်ကို အပျိုမပြောနဲ့ ကလေးမွေးထွက်ပီးသား အအိုတွေတောင် အော်စောင့်သွားစေနိုင်တယ်။ လီးညိုတုတ်ကြီးကို တံထွေး နိုင်နိုင်စွတ်လို့ စောက်ဖုတ်ဝမှာ တည်ကာထားလိုက်ပါတော့တယ်…
“အား…အဟင့်..ကျွတ်.ကျွတ်..”
စုတ်တသတ်ငြီးရင်း မဲ့သွားတဲ့ ခင်မာ့ နုတ်ခမ်းများကို ပူးကပ်နမ်းရှိုက်ထားလိုက်ပီး ခပ်ဖြေးဖြေးလေး နှဲ့ကာသွင်းကာ ဖိထည့်ပါတော့တယ်..
“အ..အ..အင်း..အဟင့်..ဟင့်..နာ.နာတယ်..”
မျက်ရည်တွေတောင်ကျလာတယ်
“ခဏပါ ခင်မာရယ်.. နော်..နော်..ခဏပါ.အောင့်ထားပါကွာ..နော်..နော်..”
ကလေးဆိုးကြီးလို တစ်နော်နော်ပဲ ပြောရင်း နှဲ့သွင်းနေတဲ့ အောင်နိုင်…
“ဗျစ်..ဖျစ်…ဖျစ်..ဗျစ်..”
ပါကင် အကျပ်မို့ ခံရသူတင်နာတာမဟုတ်၊ လိုးတဲ့သူကိုယ်တိုင်လည်း လီးထိပ်တွေကျိန်းစပ်နေအောင် ဖြစ်နေတော့တာ၊ တစ်ဆုံးဝင်ဖို့ကို မိနစ် ၂၀ လောက် အချိန်ပေးလို့ သွင်းနေရပီးနောက် စောက်မွှေးနဲ့ လမွှေး ကြမ်းရှရှ ထိမိသွားချိန်မှာတော့ ၁၁ရက်မြောက်မှ အထမြောက်တဲ့ မင်္ဂလာဦး ညဖြစ်လာခဲ့ပါပီ။ ချွေးတွေက ရေလောင်းထားသလို ရွှဲရွှဲဆိုနေပီး ကြပ်စည်းစည်း စောက်ခေါင်းအတွင်းကို ရှေ့တိုးနောက်ငင်လိုးလို့နေတာ ဇိမ်ရှိလိုက်တာ လွန်းပါရောပဲ.. ခင်မာလည်း သိပ်မငြီးတော့.. ဖီးလ်တက်နေတဲ့ပုံပါပဲ။ အမှေးပါးပေါက်လို့ ထွက်လာတဲ့ သွေးစတစ်ချို့ကြောင့်မို့ အသွင်းအထုတ်က ပိုလို့ လွယ်လာသလို လိုးရတာလဲ အီစိမ့်လို့နေပါတော့တယ်။
ခင်မာလည်း တစ်သိမ့်သိမ့်တုံရင်း အကြိမ် မရေနိုင်အောင် ကာမ အထွဋ်အထိပ်ကိုရောက်နေခဲ့ပါတော့တယ်။ အောင်နိုင်ကလည်း ယောက်ျားအားမာန်အပြည့်နဲ့ ကျုံးလိုးရင်း လရည်များ ထောင်ပန်းလို့ စောက်ခေါင်းထဲပန်းထည့်လိုက်ပါတော့တယ်… နောက်ရက်တွေများမှာတော့ အောင်နိုင်က မလိုးချင်ရင်တောင် ခင်မာက ဆွလို့ လိုးခိုင်းတဲ့အထိ စွဲသွားတော့တာ နေ့လည်နေ့ခင်းတောင်မရှောင်တော့။ စွဲလည်းစွဲချင်စရာကိုး..အောင်နိုင့်လီးမှာက မှည့် ပတ်လည်နဲ့။ နေလာရင်းက ၈လလောက်ကြာတော့ ခင်မာ ကိုယ်ဝန်စရှိပါတယ်။ အဲ့ချိန်တည်းက မလိုးရတော့တာ ၅လဝန်းကျင်လောက်ရှိနေပီမို့ အောင်နိုင်တစ်ယောက် လက်သမားဖြစ်နေပြန်တော့တာ။ ခုလည်း ကြည့် ခင်မာ့အကို ထွန်းကိုတို့ လင်မယားက ပွဲကောင်းနေကြချိန် သူ့မှာတော့ လက်သမားကြီးလုံးလုံးကိုဖြစ်လို့…
“ဟိုကောင်ကတော့ ကောင်းစားနေပီဟေ..ငါ့မှာသာ..”
အိပ်ပျော်နေတဲ့ မိန်းမကို တစ်ချက်ကြည့်ပီး ခြင်းထောင်ထဲမှ ထွက်လိုက်ကာ တစ်ဖက်အခန်းကို ထရံပေါက် ဖြဲလို့ ချောင်းကြည့်လိုက်မိတော့
လရောက်မှုန်မှုန်အောက်မှာ အောက်ဖက်က ပက်လက်လှန်ထားတဲ့ မိန်းမကို ဖင်ပြောင်ကြီး ကြွကာ မြောက်ကာနဲ့ ခွဖိလိုးနေတဲ့ ထွန်းကိုတို့ လင်မယားရဲ့ ပုံရိပ်တို့က အောင်နိုင့် တဏှာစိတ်တွေကို ပိုလို့သာထကြွလာစေတော့တာ။
“အားပါးပါးး ဒီကောင့်ဖင်ကြီးက သူ့မိန်းမဖင်ထက်တောင် ပိုလှနေပါလားဟ.”
ငယ်သူငယ်ချင်းလည်း ဟုတ်၊ ယောက်ဖလည်း ဟုတ်တဲ့ ထွန်းနိုင်ရဲ့ဖင်ကြီးကို အသေအချာ ချောင်းရင်း ဖင်မွှေးမဲပြွတ်ပြွတ်တွေပေါက်နေတဲ့ ဖင်ဝကျဉ်းကျဉ်းကို မှန်းလို့ ဂွင်းထုနေတော့တာ။ ထွန်းကိုကတော့ ဘာမှမသိ။ လိုးလို့ကောင်းနေဆဲ… ထွန်းကိုဖင်ကြီး မှန်းထုနေရင်းက ရပ်ကွက်ထဲက မျိုးမင်းဦး ဆိုတဲ့ အချောတကောက်ကို သွားသတိရပါတော့တယ်။
“ဟာ..အေ၊ အဟုတ်ပါပဲဟ မေ့နေလိုက်တာကွာ..”
မျိုးမင်းဦး ခေါ် မျိုးမျိုးဆိုတာ အောင်နိုင်တို့ ရပ်ကွက်ထဲမှာ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်ဖွင့်ထားတာ.. အောင်နိုင် ကာလသားတုန်းက မကြာမကြာသွားသွား လိုးခဲ့ဖူးတဲ့ တစ်ယောက်ပေါ့။ နောက်ပီး အဲ့တုန်းက အောင်နိုင်ယူခဲ့ဖူးတဲ့အကြွေး ၈သောင်းကျော်ကိုလည်း သူစိုက် ပေးခဲ့ဖူးတယ်။ အိမ်ထောင်ကျပီးနောက်မှ သူ့ဆီ မရောက်ဖြစ်တော့တာ။ ခုတော့ သွားရဖို့ဖြစ်လာခဲ့ပြန်ပါပီ…
“မျိုးမျိုး..မျိုးမျိုး..”
ဆိုင်ခန်းတံခါးကို ခပ်ဖွဖွထုလို့ ခပ်တိုးတိုး ခေါ်လိုက်တော့
“ဘယ်သူတုန်း..ဒီအချိန်ကြီး..”
အထဲက အိမ်မှုံဆုံဖွား အသံနဲ့ပြန်ထူးတယ်၊
“ငါ..ငါအောင်နိုင်ပါ၊ တံခါးဖွင့်ပါဦးဟ..”
အထဲမှာ လှုပ်ရှားသံ တစ်ချို့ကြားရပီး
“ဂျောက်” ကနဲနေအောင် တံခါးပွင့်လာကာ
“ကဲ ဆို..ညကြီးအချိန်မတော် ဘာကိစ္စတုန်း..”
“ဟ..နင်ကလည်းဟာ ငါ့ကို အထဲ မခေါ်တော့ဘူးလား”
“အို..ပြောတက်တယ်နော်၊ နင်သာ ငါ့ကို ပလစ်သွားတာပါနော် ဒီက သတိရတာ နေ့တိုင်းပါပဲ”
အောင်နိုင် အထဲကိုရောက် ရောက်ချင်းပဲ
“ငါလည်း နင့်ကို သတိရပါတယ်၊ ငါ့ မိန်းမနဲ့မို့ နင့်ဆီလာဖို့ မလွယ်လို့ဟ”
“ဘာပြောနေလို့လဲ၊ အစစ်နဲ့ အတု ကွာတာ မျိုးသိပီးသားပါ”
“ကဲထားပါ.. ငါ့ကို ချစ်သေးလား..”
အောင်နိုင်က အပျော့ဆွဲလေး စဆွဲပါတယ်။ ပွတ်စပါးတွေလုပ် ဖက်ယက်ကြပီးနောက် အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လို့ လိုးဖို့ ညှော်ဖို့ အစပျိုးကြပါတော့တယ်…
“ပြတ် ပြတ် ပတ်..ပလတ်..ပြွတ်..ကျွတ်..”
“အား..အား.အိုး.အား..ကောင်းလိုက်တာ..အောင်နိုင်ရယ်..”
မက်တပ်ရပ်လျက် အနေအထားနဲ့ ဖင်ကုန်းပေးထားတဲ့ မျိုးမင်းဦးရဲ့ ဖင်ဝကို အနောက်ဖက်ကနေ အတင်းဖြဲလို့ ပြတ်ပြတ်မြည်အောင် မှုတ်ပေးနေတဲ့အောင်နိုင်။ နို့စို့ပေးတာတို့ ဖင်မှုတ်ပေးတာတို့ဆိုတာ မျိုးမင်းဦးအတွက်တော့ အရသာအတွေ့ဆုံး ဖီးလ်ပဲ။ အထာနှပ်တဲ့ အောင်နိုင်ကလည်း မျိုးမင်းဦးတစ်ယောက် ဖီးလ် အတောင့်လိုက် တက်အောင် လုပ်ပေးနေတော့တာ။ ခင်မာနဲ့ အိမ်ထောင်မကျခင်တုန်းက ဖင်အသနီ(အသားနီ)လန်အောင် လိုးခွဲနေကျ မျိုးမင်းဦးရဲ့ ကောက်ချိတ်ချိတ်ဖင်ကြီးက အောင်နိုင့်အတွက်တော့ လိုးမဝပဲ.. ခုအခါမှာလည်း မိန်းမဖြစ်သူ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာမို့ မလိုးရမနေနိုင်အောင်ထန်နေတဲ့ အောင်နိုင်တစ်ယောက် အဆက်ဟောင်းဆီ ပြန်ရောက်လာတဲ့သဘော..
“အိုး..အရိုးရိုး…”
“ဗျစ်..ဖွတ်..ဘွက်..ပြွတ်.”
ဖင်ထဲ အဝင်အထွက်နဲ့ မွှေလိုးပေးနေတာမို့ အော်သာ အော်တာ နာလို့မဟုတ်၊ ဖီးလ်တက်လို့သာ “အား..အား..ကောင်း..ကောင်းလိုက်တာ…အရမ်းပဲ. လိုး..လိုး..ခပ်ပြင်းပြင်းလေးလိုးပေး..မခံရတာ ကြာပီ..အိုး..အား..”
“ဖြောင်း..ဖောင်း..ဖုတ်..ဖတ်..ဇွပ်.ဇွက်..ဘွက်…ဖွတ်…ဗြွတ်.ဗျစ်..”
“အိုး..အား..အ.အား..အင့်..အွင့်..အင်း..” စောင့်ချက် ညှောင့်ချက်ကြမ်းများနဲ့ ခံနေတဲ့ မျိုးမင်းဦးတော့မသိ လိုးနေတဲ့အောင်နိုင်တစ်ယောက်တော့ အီစိမ့်နေအောင်ကို ဖီးလ်နေတော့တာ။ ဟောဟဲစိုက်လို့ မောလာတော့ အောက်ဖက်မှာ ပက်လက်လှန်နေပေးပြန်တယ်။ အပေါ်ကနေ ကျောပေးလျက် တက်ခုန်စောင့်ပေးနေတဲ့ မျိုးမင်းဦးရဲ့ တင်းကားနေတဲ့ ဖင်သားကြီးများကို ညစ်ရင်း ဇိမ်ကျကျ လိုးနေမိတော့တာ။ လီးထွက်သွားလိုက်တိုင်း ဖင်ခေါင်းအတွင်းသားများ ရစ်သိုင်းပါလာလိုက် အထဲဝင်သွားပြန်တော့လည်း ဖင်နုတ်ခမ်းသားများပါတွဲလို့ နစ်ဝင်သွားပြန်ပါရော။ “အေး..ဟုတ်တယ်..ဟုတ်တယ်..ခုန်.ခုန်..ကြမ်းကြမ်းလေး..ခုန်..အိုး..အား..စောက်ရမ်းမိုက်တယ်ကွာ..” စမာန်ကြမ်းလွန်းလှတဲ့ အောင်နိုင့်ရဲ့ ထောင်ထ နေတဲ့ လီးပေါ်တက်ခုန်ပေးနေတဲ့ မျိုးမင်းဦးရဲ့ ခုန်အား ညစ်အားများကြောင့် အောင်နိုင့်လီးထိပ်တစ်ခုလုံး ကျဉ်တက်လာကာ လရည်ပူများ ဗျစ်ကနဲ့ ပျစ်ကနဲ့ အလျှံအပယ် မျိုးမင်းဦး ဖင်ခေါင်းထဲ ပန်းထည့်ပီးစီးသွားခဲ့ပါတော့တယ်… နောက်ညတွေများမှာလည်း ခင်မာ အိပ်ချိန်စောင့်လို့ မျိုးမင်းဦးဖင် လာ လာလိုးပေးရင်း သောက်လေ သောက်လေ ငတ်မပြေတဲ့ တဏှာဆားငံရေတွေကို အောင်နိုင်တစ်ယောက် သောက်နေဦးတော့မှာ မလွဲတော့ပါ..
(ပြီးပါပြီ)