ထောင်ဒဏ်သုံးနှစ်ဆိုတဲ့အမိန့်ချပြီးတဲ့နောက်မှာတော့မင်းခရဲနှစ်ယောက်ရဲ့ခေါ်ဆောင်မှုနောက်သို့လိုက်လာခဲ့ရတော့သည်။
တစ်ကောင်ကြွက်ဆိုတဲ့ဘဝမှာကိုယ့်အတွက်ပူဆွေးမဲ့သူဆိုလို့မိမိကိုယ်တိုင်သာရှိပေသည်။
ပြစ်မှုမှာလဲမိမိကိုဂျောက်ချကာဖန်တီးခဲ့တဲ့လူသတ်မှုသာဖြစ်သည်။တကယ်ဆိုရင်မင်းခလူသတ်ဖို့နေနေသာဓားကိုပင်မကိုင်ရဲလောက်တဲ့အထိကြောက်ရွံသည်။
ရဲနှစ်ယောက်ကသူ့ကိုဆွဲခေါ်လာကာအတွင်းပိုင်းထောင်သားတွေထားတဲ့နေရာကိုရောက်တော့လက်ထိပ်ကိုဖြုတ်ပေးကာသံထောင်ထဲတွန်းလွှတ်လိုက်သည်။
အထဲမှာလဲထောင်သာတွေကအများကြီးမရှိပေမဲ့နည်းတယ်လို့လဲမဆိုသာ…
ရုပ်တွေကလဲလူမိုက်ရုပ်တွေဆိုတော့မင်းခသူတို့မျက်နှာကိုမော့မကြည့်ရဲပဲခေါင်းကိုငုံ့ထားလိုက်သည်။
ထိုအထဲမှနှုတ်ခမ်းမွေးမည်းမည်းနဲ့လူကောင်ကြီးကြီးတစ်ယောက်ကအာဏာရှင်တယောက်ပမာသူကိုတခြားလူတွေကနှိပ်ပေးနေသည်။
“ဟေ့ကောင်..မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ..”
ထိုသူကမေးတော့မင်းခမော့ကြည့်ကာ…
“မင်း..မင်း…ခ..ပါ..”
“ဟေ့ယောင်..မင်းမင်းခလား..”
“မင်းခပါ..”
“မင်းခဆိုမင်းခပေါ့..ဘယ်နယ့်မင်း..မင်း..ခလဲ..”
“ဟား…”
ဘေးကတစ်ယောက်ကပြောတော့အကုန်လုံးဟားတိုက်ကာရယ်ကြတော့သည်။
ဒီတော့မင်းခလဲခေါင်းကိုငုံ့ထားပြီးထိုင်ရန်ပြင်တော့ကောင်တစ်ယောက်ကမင်းခဂုတ်မှအင်္ကျီစကိုဆွဲကာ..
“ဟေ့ယောင်..မင်းကိုဘယ်သူကထိုင်ခိုင်းလို့လဲ..”
“ဗျာ..”
“ဆရာကြီးကမင်းကိုစစ်ဆေးစရာရှိတယ်..”
ပြောကာခေါင်းဆောင်ဆိုသူရှိရာသို့ဆွဲခေါ်လာတော့မင်းခပါလာရသည်။
“ဒါကငါ့တို့အားလုံးရဲ့ဆရာကြီးပဲ..ဒီထောင်ထဲရောက်လာပြီဆိုဆရာကြီးကိုကြောက်ရတယ်..အားလုံးပဲ..”
“ဟုတ်..ဟုတ်.”
ဆွဲခေါ်လာတဲ့ကောင်ကချိမ်းကာခြောက်ကာအော်ပြောတော့မင်းခကြောက်ရွံစွာပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မင်းကဘာလို့ထောင်ကျတာလဲ..”
“ဗျာ..”
“ငါမေးတာမရှင်းလို့လား..”
“လူသတ်မှုပါ..”
“ဟေ..မင်းလိုကောင်ကလူသတ်တယ်..”
“ဟား..ဟား..”
ထိုလူကပြောတော့အကုန်လုံးဝိုင်းကာရယ်ကြတော့သည်။
“တကယ်တမ်းကျွန်တော်မသတ်ပါဘူး..ကျွန်တော့်ကိုဂျောက်ချပြီးကြံစည်ခဲ့လို့အခုလိုရောက်လာတာပါ..”
“ယုံပါတယ်ကွာ..မင်းလိုကောင်ကလဲလူမသတ်ရဲဘူးဆိုတာသိပါတယ်..ငါကရောဘာအမှုနဲ့ကျလာတယ်ဆိုတာမင်းသိလား..”
“မ..မသိပါဘူး..”
“မသိရင်ပြောပြမယ်..မုဒိမ်းမှု၊လူသတ်မှု၊လုယက်မှု၊အဲဒါတွေကြောင့်ငါရောက်လာတာ..”
“ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့ကျွန်တော်မှတ်ထားပါ့မယ်..”
“မှတ်စရာမလိုဘူးကွ..သိထားရမှာ..မင်းပုံစံလေးကအရသာရှိမဲ့ပုံပဲ..မင်းကိုငါ့အစာလို့သတ်မှတ်လိုက်ပြီ၊ဟေ့ကောင်တွေသူ့ကိုတစ်ယောက်မှမထိနဲ့နော်..”
“စိတ်ချပါဆရာရယ်..ဒါပေမဲ့ဆရာဝရင်တော့တပည့်တို့ကိုလဲမျှသင့်ပါတယ်..”
“အလိုက်သိရင်မင်းတို့အဖို့ချည်ပဲ..”
ပြောကာမင်းခကိုစားမတတ်ဝါးမတတ်နဲ့ကြည့်နေကြတော့မင်းခမနေတတ်သလိုဖြစ်သွားကာသူတို့ပြောတဲ့စကားတွေကိုလဲမင်းခနားမလည်ပါ..
“ဆရာ..ဒါဆို..စိုင်းလုလေးကရော..”
“အဲဒါတော့မင်းတို့ကြိုက်သလိုလုပ်ကြပေါ့..ငါ့အတွက်ကတော့မင်းခပဲ…”
သူ့ရဲ့ပြောစကားကြောင့်ကောင်တွေရဲ့အာရုံကသံထောင်ဒေါင့်မှာကပ်နေတဲ့ချာတိတ်တစ်ယောက်ထံသို့ရောက်သွားကြသည်။
ထိုကောင်လေးကသူ့ကိုကြည့်နေတဲ့လူအုပ်ကိုပြုံးကာကြည့်နေသည်။
မင်းခတစ်ခုမှနားမလည်ပါ၊လူသတ်လို့ထောင်ထဲကိုရောက်လာတာလား၊လူဆိုးဂိုဏ်ထဲကိုရောက်နေတာလားမသိပါ။
သေချာတာကတော့ဒီထောင်ဟာနယ်စပ်ဆိုတော့ကြပ်ကြပ်မက်မက်ကြီးမဟုတ်တာတော့သေချာသည်။အထဲမှာဘယ်လောက်ပဲဆူနေပေမဲ့အပြင်ကရဲတွေကဘာမှမပြောသလိုတစက်လေးမှတောင်လှည့်မကြည့်…
“စိုင်းလု..ဒီကောင်ကိုရေချိုးခန်းထဲခေါ်သွားလိုက်အားလုံးပြင်ဆင်ထား..အတော်ကြာငါလိုက်လာခဲ့မယ်..”
“ဟုတ်ကဲ့..အကိုကြီး..အကိုကြီးကစိုင်းကိုမကြင်နာတော့ဘူးပေါ့..ဟင်..”
စိုင်းလုဆိုတဲ့ကောင်ကခေါင်းဆောင်ရဲ့အနားကိုလာကာသူ့ရဲ့ကိုယ်ကိုပွတ်သပ်ရင်းခပ်ချွဲချွဲဆိုတော့ခေါင်းဆောင်ကစိုင်းလုရဲ့တင်ပါးလုံးလုံးလေးကိုလက်နဲ့ဆုပ်ချေပေးကာ..
“အကိုကြီးထက်ကောင်းတဲ့တပည့်တွေအများကြီးပါ..စိုင်းလဲသိထားတယ်မဟုတ်လား..”
“သိတာပေါ့..အကိုကြီးတစ်ယောက်ထဲတောင်စိုင်းတနေကုန်မနားရတာဒီတစ်အုပ်ကြီးဆိုရင်စိုင်းသေသွားမှာပေါ့..”
“ဟား..ဟား..ဒါဆိုရင်စိုင်းကိုပိုကြိုက်မယ်တောင်ထင်နေတာ..အရွယ်စုံဆိုဒ်စုံလေ..”
“အဟင်း..စိုင်းတော့အကိုကြီးကိုလွမ်းနေတော့မှပဲ..”
စိုင်းလုကပြောကာအကိုကြီးလို့ခေါ်နေတဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ပေါင်ကြားကိုစမ်းကာပုဆိုးပေါ်မှလီးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ပုဆိုးကြားထဲမှလီးကငေါက်ခနဲထောင်လာတော့သည်။
ဒီတော့ခေါင်းဆောင်”ကျားကြီး”ကစိုင်းလုရဲ့လက်ကိုဖြုတ်ကာ..
“ပြီးသွားလိမ့်မယ်..သွားလိုက်တော့..အဲဒီတစ်ယောက်ကိုသေချာလေးဆေးပေးထားလိုက်..”
ဆိုပြီးပြောတော့စိုင်းလုခေါင်းညိတ်ကာမင်းခကိုခေါ်ပြီးရေချိုးခန်းဘက်ကိုထွက်လာခဲ့သည်။မင်းခမှာလဲမရောင်မလည်နဲ့စိုင်းလုခေါ်ရာသို့လိုက်လာခဲ့ပြီးရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့မင်းခအင်္ကျီကိုချွတ်ပေးလိုက်သည်။
မင်းခလဲဘာလုပ်မလို့လဲဆိုပြီးသိချင်ပေမဲ့မမေးရဲ၍သူလုပ်သမျှခံနေရသည်။မင်းခရဲ့အင်္ကျီကိုချွတ်ပြီးရင်ဘက်ကိုစိုင်းလုကပွတ်ပေးနေတော့မင်းခမနေတတ်တော့ပဲနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
“ဟေး..ဘာဖြစ်တာလဲ..မသာယာလို့လား..”
“ဘာလုပ်မလို့လဲ..ကျွန်တော့်ကိုဘာလုပ်ကြမလို့လဲ..”
“နောက်တော့သိရမှာပေါ့..ငါလုပ်ပေးတာကိုငြင်းဆန်နေမယ်ဆိုရင်သူတို့မင်းကိုနှိတ်ဆက်ကြလိမ့်မယ်..ငြိမ်ငြိမ်နေ…”
စိုင်းလုကစိတ်မရှည်ဟန်ပြောပြီးမင်းခရဲ့ပုဆိုကိုချွတ်ချလိုက်တော့မင်းခမှာမိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်းဖြစ်လို့သွားသည်။
ဒီတော့စိုင်းလုကမင်းခကိုယ်ကိုတပတ်လှည့်ကြည့်ကာ..
“ကျားကြီးတို့အစာကတော့ကိတ်နေတာပဲ..လုံးကျစ်လို့..”
ပြောကာမင်းခရဲ့လုံးဝန်းတဲ့ဖင်ကိုလက်နဲ့ဖျစ်ညှစ်လိုက်တော့မင်းခသူ့လက်ကိုတွန်းလိုက်ကာနောက်ဆုတ်နေလိုက်သည်။
“ပြောထားတယ်နော်..ဆက်ပြီးငြင်းနေမယ်ဆိုရင်ငါဟိုအကောင်တွေကိုသွားခေါ်တော့မှာ..”
စိုင်းလုကချိမ်းခြောက်တော့မင်းခဆက်ပြီးမရုန်းရဲတော့..
“ကျွန်တော့်ကိုဘာလုပ်ကြမှာလဲ..”
“ငါကတော့မင်းကိုရေချိုးပေးဖို့ပဲ…”
“အဲဒါဆိုကျွန်တော်ဘာစာချိုးလိုက်ပါ့မယ်..”
“သာမန်ရေချိုးပေးရုံပဲဆိုရင်အကြောင်းမဟုတ်ဘူး..ကဲပါစကားရှည်မနေနဲ့..”
ပြောကာမင်းခအားခေါင်းမှရေလောင်းချလိုက်ပြီးမင်းခရဲ့ကိုယ်ကိုပွတ်ပေးနေကာလက်ကတဖြည်းဖြည်းနဲ့မင်းခရဲ့ခရေကိုလာနှိုက်ရာမင်းခလန့်သွားသည်။
“ဘာလုပ်တာလဲ..”
“မင်းအခုထိမသိသေးဘူးလား..မင်းကိုအကိုကြီးကပျော်တော်ဆက်မလို့မင်းကိုရေဆေးပေးနေတာ..”
“ဗျာ..”
“မရှင်းသေးဘူးလား..ရှင်းအောင်ပြောမယ်..မင်းရဲ့ဖင်ကိုအကိုကြီးကသူ့လီးနဲ့ထိုးပြီးသာယာမလို့ရှင်းပြီလား..”
“ဗျာ..ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်မှာလဲ..”
မင်းခလန့်သွားကာပြောလိုက်တော့စိုင်းလုကပြုံး၍..
“ဖြစ်ပါတယ်..”
ဆိုကာသူ့ရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှလဲအဝတ်အစားတွေကိုချွတ်ကာရေချိုးလိုက်ပြီးအောက်ကိုထိုင်ကာသူ့ရဲ့ဖင်ကိုဖြဲပြလိုက်တော့ပြဲနေတဲ့သူ့ဖင်ကိုကြည့်ကာမင်းခအံဩသွားရသည်။
ဒီပုံကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့လီးနဲ့ဘယ်နှခါများအလိုးခံထားရလဲဆိုတာတွက်ဆလို့ပင်ရတော့မှာမဟုတ်ပါဘူး…
“ငါ့ဖင်ကိုမြင်တယ်မဟုတ်လား..”
“…….”
“အဟင်း..ဖြစ်တယ်ဆိုတာယုံပြီဟုတ်လား..”
“မင်းရဲ့ဖင်ကပြဲနေတယ်..”
“မင်းလဲမကြာခင်ပြဲမှာပဲ..ကျားကြီးရဲ့လီးကကျည်ပွေ့အတိုင်းပဲ..”
“မနာဘူးလား..နာမှာပေါ့..”
“နာတာပေါ့..ဒါပေမဲ့ခဏပါပဲကြာလာတော့အရသာရှိလာပြီးသာယာလာမှာ..ဒီနေ့ကတော့မင်းကံကောင်းချက်ပဲ..အထဲမှာရှိသမျှအကောင်တွေအားလုံးမင်းကိုလိုးကြလိမ့်မယ်..”
“ဗျာ..”
“ဗျာမနေနဲ့..ကုန်းထား..ငါ့တာဝန်အရမင်းရဲ့ဖင်ကိုဆပ်ပြာနဲ့မွှေးနေအောင်ဆေးပေးရမှာ..”
ဆိုကာမင်းခကိုကုန်းထားလိုက်ပြီးဖင်ဝကိုရေလောင်းကာဆပ်ပြာဖြင့်ပွတ်ကာဆေးပေးနေတော့သည်။တချက်တချက်ဆိုလျှင်လက်ခလယ်နဲ့ဖင်ထဲသို့ထိုးနှိုက်တော့မင်းခနာကျင်သလိုဖြစ်သွားရသည်။
“ပြီးပြီ..ကဲ..ကိုယ်ဘာသာရေချိုးတော့..”
ပြောကာနှစ်ယောက်သမားရေချိုးနေကြီးပြီးပြီးသွားတော့မင်းခအဝတ်အစားပြန်ဝတ်ရန်ပြင်ထဲအထဲသို့ကျားကြီးရောက်လို့လာတော့စိုင်းလုအပြင်ကိုထွက်နေလိုက်သည်။
ကျားကြီးကမင်းခရဲ့အဝတ်အစားတွေကိုယူကာအခန်းပြင်သို့ပစ်လိုက်ပြီးမင်းခရဲ့ဖင်ကိုစားမတတ်ဝါးမတတ်ကြည့်နေသည်။
မင်းခမှာကြောက်လန့်နေပြီးသူ့ကိုကြည့်နေရသည်။ကျားကြီးကအနားကပ်လာတော့မင်းခကြောက်ကာနောက်ဆုတ်နေရင်းနောက်ကိုဆုတ်မရတော့ကန်ဘောင်ကိုမှီလိုက်ရသည်။
“ကျွန်တော့်ကိုဘာမှမလုပ်ပါနဲ့နော်..”
“မလုပ်ပါဘူး..ဒါပေမဲ့သာယာအောင်တော့လုပ်ပေးချင်တယ်..”
ကျားကြီးဆိုတာအသားကမဲပြီးနှုတ်ခမ်းမွှေတွေနဲ့မျက်လုံးပြူးပြူးနှာခေါင်းကြီးကြီး၊နဲ့လူကောင်ကလဲဆင်ကြီးအတိုင်းပဲကြီးမားကမင်းခထက်ခေါင်းတစ်လုံးကျောနေသည်။
ကျားကြီးကအင်္ကျီကိုချွတ်ကာပုဆိုးကိုလဲချွတ်လိုက်တော့ဒစ်ပြဲလန်နေပြီးစိုင်းလုပြောသလိုကျည်ပွေ့အလားကြီးမားတဲ့လီးကြီးကိုမင်းခတွေ့လိုက်ရတော့လန့်သွားရသည်။
လီးကမတောင်သေးပေမဲ့မင်းခတောင်နေရင်တောင်အဲလောက်မရှိ။တောင်များတောင်ရင်ဆိုပြီးမင်းခတွေးကာကျက်သီးထရသည်။
မင်းခရဲ့ပုခုံးကိုကိုင်ကာအောက်သို့ထိုင်ခိုင်းလိုက်တော့လီးနဲ့မျက်နှာကအပ်သွားကာဘာလုပ်ခိုင်းတယ်ဆိုတာမင်းခသဘောပေါက်လိုက်ပါပြီ။
မင်းခခေါင်းရမ်းတော့ကျားကြီးကမင်းခခေါင်းကိုကိုင်းကာလီးအားပါစပ်နဲ့တေ့တော့မင်းခရွံကာကြောက်ကန်ငြင်းနေမိသည်။
“ဟေ့ကောင်..မင်းအသားမနာချင်ရင်အသာတကျည်စုပ်ပေးနော်..မဟုတ်ရင်အသားနာမယ်..”
ထိုသို့ပြောတော့မင်းခကြောက်ကာမျက်လုံးကိုမှိတ်ပြီးပါစပ်ကိုဟကာအရမ်းမတောင်သေးတဲ့လီးပျော့ပျော့တွဲတွဲကြီးကိုစုပ်ပေးလိုက်ရသည်။
လီးကအရမ်းတုတ်ပြီးအရမ်းလဲရှည်တော့မင်းခမှာမစုပ်တတ်ပေမဲ့စုပ်ပေးနေရသည်။လီးရဲ့ငြှီစို့စို့အနံကြောင့်ပျို့အန်မတတ်ဖြစ်သွားပေမဲ့သူကခေါင်းကိုကိုင်ထား၍မင်းခမှာဆက်၍စုပ်ပေးနေရသည်။လီးကြီးကတဖြည်းဖြည်းပါးစပ်ထဲမှာတောင်လာကာပို၍ကြီးလာပြီးမင်းခရဲ့စုပ်ပေးတာကိုမှိန်းကာခံနေတော့သည်။
အပြင်မှစိုင်းလုကလဲအခန်းထဲကိုချောင်းကြည့်နေတော့နောက်မှကောင်တစ်ယောက်ကဖင်ကိုလာပြီးကလိနေတော့ရှေ့ကလဲကြည့်ကောင်းနောက်ကလဲအရသာတွေ့နေတော့စိုင်းလုအကောင်းကြီးကောင်းနေတော့သည်။
နောက်ကိုလှည့်ကြည့်တော့အလိုးကျွမ်းတဲ့ဖိုးသန်းပင်။အသားဖြူဖြူပိန်ပိန်ရှည်ရှည်နဲ့မို့လီးကမကြီးဘူးမထင်ပါနဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ကျားကြီးထက်ပင်ပို၍ကြီးတယ်လို့ထင်ရသည်။
ဖိုးသန်းကိုယ်မှာဘာအဝတ်အစားမှမရှိတော့ပဲလီးကလဲထိုးထောင်နေတော့စိုင်းလုနောက်ပြန်လီးကိုဂွင်းထုပေးနေတော့ဖိုးသန်းမှာကောင်းနေတော့သည်။
ဒါကိုမြင်တဲ့ကျားကြီးကတံခါးကိုဖွင့်ကာအထဲကိုလာဖို့ပြောလိုက်သည်။ဒီတော့သူတို့ဝင်လာကြပြီးစိုင်းလုကလေးဘက်ကုန်းပေးထားရာလီးကြီးအလိုးကျွမ်းဖိုးသန်းကသူ့လီးကိုဖင်ဝမှာတေ့ကာထိုးသွန်းလိုက်တော့စိုင်းလုမှာအီစိမ့်သွားပြီးမရှူနိုင်မကယ်နိုင်ဖြစ်သွားရသည်။
ဒါကိုကြည့်နေတဲ့မင်းခလဲစိုင်းလုကိုကြည့်ပြီးမနာဘူးလားလို့တွေးနေကာနောက်မှကျားကြီးကသူ့ရဲ့ဖင်ဝကိုလျှာနဲ့ထိုးကလိနေတော့မင်းခအရသာကြီးတွေ့သွားကာကုန်းလိုက်သည်အထိဖြစ်သွားသည်။
ဖိုးသန်းကလဲစိုင်းလုရဲ့ခါးကိုကိုင်ကာတဖြောင်းဖြောင်းလိုးနေတော့မင်းခကြည့်ရင်းနဲ့ကောင်းသလိုဖြစ်လာသည်။
တကယ်ဆိုရင်မင်းခသူ့ကိုယ်သူဘာကြိုက်လဲဆိုတာပင်မသိပါ။မိန်းမတွေကိုမကြိုက်သလိုယောက်ျားတွေလဲကြိုက်လိမ့်မယ်လို့မထင်ခဲ့…
သို့ပေမဲ့မင်းခအခုလိုမြင်ကွင်းကသူ့အတွက်ဖီးလ်တစ်ခုကိုရနေသည်။
ကျားကြီးကသူ့ရဲ့လျှာအပြားကြီးနဲ့ဖင်ထဲကိုထိုးကလိနေပြီးရပ်ကာမင်းခအားလေးဘက်ကုန်းထားလိုက်ပြီးလီးအားဖင်ဝမှာတေ့ထားလိုက်သည်။
မင်းခမှာကြောက်ကြောက်နဲ့ဖင်ထဲလီးဝင်အလာကိုစောင့်လို့နေရသည်။ကျားကြီးကလဲသူ့ရဲ့လီးကြီးကိုဂွင်းထုကာဖင်ဝမှာတေ့ပြီးထိုးထည့်လိုက်သည်။
“ဗျိ…ဗျိ…ဗျိ…”
“အား…အား…အ…”
လီးကြီးမှာကြီးလွန်းပြီးပါကင်ဖြစ်တဲ့မင်းခရဲ့ဖင်အတွင်းသားတွေကိုပွတ်တိုက်တိုးဝင်သွားကာမင်းခမျက်ရည်များပင်ကျလာလောက်သည်အထိပင်နာကျင်သွားရသည်။
အခုဝင်ထားသလောက်လီးကိုပင်သည်းမခံနိုင်တော့ပဲဘယ်လိုနေရမှန်းမသိဖြစ်ကာလီးကျွတ်သွားအောင်ရှေ့တိုးတော့ကျားကြီးကသူ့ရဲ့လက်တွေကိုဆွဲကာလီးကိုတဆုံးထိုးထည့်လိုက်သည်။
“ဗျစ်…ဗျစ်…ဗျိ…”
“အား…”
မင်းခအသည်းပေါက်အောင်ပင်နာကျင်သွားရသည်။လီးကလဲအစာအိမ်ထဲထိပင်ရောက်နေပြီလားထင်ရလောက်အောင်ပင်ခံစားရကာမင်းကမနေနိုင်ဖြစ်နေသည်။
ကျားကြီးကလဲလီးတဆုံးဝင်သွားသည့်နောက်လက်ကိုနောက်ဆွဲကာအသွင်းအထုတ်လုပ်နေတော့မင်းခတအားအားနဲ့အော်ငြီးနေရသည်။
စိုင်းလုကလဲကျားကြီးရဲ့အလိုးကိုခံနေရတဲ့ပါကင်ပိုင်ရှင်မင်းခတို့ကိုကြည့်ကာအရသာတွေ့နေပြီးသူ့ရဲ့ပါတနာဖိုးသန်းကလဲမျိုးကန်းလောက်သည်အထိလိုးစောင့်နေတော့သူ့မှာအသည်းစွဲဖြစ်နေရသည်။
သွေးတွေရဲနေတဲ့ပါကင်လေးမှာပြဲသွားပြီဆိုတာသိလိုက်ရပြီးကျားကြီးရဲ့လီးတစ်ချောင်းလုံးပင်သွေးတွေပေသွားတော့သည်။
သွေးတွေကြောင့်လားမသိအဝင်အထွက်ကသွက်လာကာကျားကြီးကလဲအရှိန်ထပ်မြှင့်ကာလိုးတော့မင်းခမှာကောင်းသလိုနာသလိုနဲ့နာကောင်းဝေဒနာကိုခံစားနေရသည်။
လီးကလဲအားပါပါစိုက်လိုးနေတော့အူတွေပင်ထောက်နေသလိုခံစားနေရကာအောင့်တတ်၍ပင်သွားရသည်။
“ဖြောင်း…ဖြောင်း…ဖြောင်း…”
“အား…အား…အား…”
“ဘက်…ဘက်…ဘက်…”
“အိုး..အား…ရှီး..အား…”
ကျားကြီးမှာစေးပိုင်လှတဲ့မင်းခရဲ့ဖင်ကိုသဘောကျနေကာအားကုန်ဆောင့်လိုးနေတော့သည်။အလိုးအကြာမှာကျားကြီးကိုဘယ်သူမှမမှီဘူးဆိုတာတစ်ထောင်လုံးသိထားပြီဖြစ်ကာမင်းခဖင်ထဲမှလီးကိုချွတ်ကာမင်းခအားပက်လက်ထားလိုက်ပြီးပေါင်ကိုထမ်းကာလီးအားထိုးထည့်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါမှာတော့လီးကလျောလျောရှူရှူဝင်သွားပြီးကျားကြီးမှာမင်းခရဲ့ခါးကိုကိုင်ပြီးစောင့်လိုးထည့်တော့သည်။အလိုးကျွမ်းတဲ့ဖိုးသန်းကတော့စိုင်းလုရဲ့ဖင်ထဲမှာပြီးသွားကာကျားကြီးနဲ့မင်းခလိုးတာကိုထိုင်ကြည့်နေသည်။
အားကုန်စောင့်လိုးနေတဲ့ကျားကြီးရဲ့အလိုးကြမ်းမှုကိုမင်းခအောင့်ကာခံနေရပြီးသူ့ရဲ့စောင့်ချက်တွေကိုလဲသဘောကျနေမိသည်။
ကျားကြီးတို့လိုးတာကိုကြည့်ရင်းဖိုးသန်းလီးပြန်တောင်လာတော့မင်းခပါစပ်ရှေ့လီးကိုတေ့ပေးတော့မင်းခသူ့ရဲ့လီးကြီးကိုစုပ်ပေးလိုက်သည်။
အခုဆိုမင်းခရဲ့အောက်ပေါက်အပေါ်ပေါက်အားလုံးလီးကြီးနှစ်ချောင်းနဲ့ပိတ်သွားပါပြီး။
အောက်ကကျားကြီးကအပိုင်းစောင့်လိုးနေပြီးမင်းခရဲ့ညှစ်အားကောင်းတဲ့ဖင်အစွမ်းကြောင့်ဖင်ထဲသို့ခါတိုင်းထက်စောကာလရည်များပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။
“အား..အား…”
ဖင်ထဲမှလရည်တွေကလျှံကျလာပြီးကျားကြီးမောသွားကာလီးကိုချွတ်၍အပြင်သို့ထွက်သွားရာအလိုးကျွမ်းတဲ့ဖိုးသန်းကလီးကိုပါးစပ်ထဲမှထုတ်ကာနေရာရွှေ့ပြီးဖင်ထဲသို့ထိုးသွင်းလိုက်ကာဒုတိယအချိစတင်ကာလိုးနေတော့သည်။
မကြာခင်မှာပဲထောင်သားတွေရောက်လာကာသူတို့အားလုံးမှာမည်သည့်အဝတ်အစားမှမရှိတော့ပါချေ။ရေချိုးခန်းထဲဝင်လာကာမင်းခနဲ့စိုင်းလုကိုလှည့်၍လိုးနေကြတော့သည်။
မင်းခမှာပထမဆုံးအကြိမ်ပင်ယောက်ျားသားများရဲ့မော့ဟိုက်နေတဲ့စောင့်ချက်တွေအသက်ရှူသံတွေအောက်ပင်ပမ်းနွမ်းချိလို့နေခဲ့ပါပြီ။
ဆိုဒ်စုံလှတဲ့လီးအမျိုးမျိုးကိုလဲမင်းခခံစားခဲ့ရပါသည်။
တနေ့လုံးဆယ်ယောက်လောက်ရဲ့လိုးတာကိုခံခဲ့ရတဲ့မင်းခမှာထောင်ကျတာကိုကာမဘုံရောက်နေတယ်လို့ပင်ထင်နေမိသည်။
ပထမနေ့မှာတော့ပင်ပမ်းသွား၍နောက်တစ်ရက်အနားပေးကာနောက်ရက်တွေမှာတော့အထူးသဖြင့်ကျားကြီးနဲ့ခံခဲ့ရပေမဲ့ခိုးကာတခြားသူတွေနဲ့လဲလိုးခဲ့ဖူးသည်။
လျော့တဲ့သူတွေလဲလျော့သွားခဲ့သလိုတိုးလာတဲ့သူတွေလဲတိုးလာကာအသစ်အသစ်သောလူတွေနဲ့ဆိုမင်းခအတွက်ပို၍အရသာရှိနေခဲ့ပါသည်။
နှစ်ကြီးကျတဲ့ကျားကြီးမှာအကောင်းစားဘဲလေးတွေဆိုBottomဇာတ်သွင်းပြီးသူအပိုင်စီးတတ်ပြီးမင်းခမှာတော့ထောင်ကျတဲ့သုံးနှစ်အတွင်းမှာအရသာပေါင်းများစွာကိုခံစားခဲ့ရပြီးထောင်ကထွက်ရမှာပင်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
မ မရှိတဲ့ကျားထောင်မှာကျားအချင်းချင်းစားတတ်တဲ့ဥပဒေကတော့ရှိနေခဲ့ပါတယ်။
ဥပမာ…မိုးအောင်ရင်နဲ့ရဲတိုက်ကိုကြည့်လေ
Crd