“ဖေဖေ.. ဟို အသားညိုညို အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ ကောင်လေးက အလုပ်သမား အသစ်လား?”
ထက်မြတ်ညွှန်ပြရာဆီ ဦးဝဏ္ဏလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး
“ဟို စွတ်ကျယ် အနက်နဲ့ ခပ်တောင့်တောင့်တစ်ယောက်ကိုပြောတာလား?”
ထက်မြတ် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တော့ ဦးဝဏ္ဏ အံ့သြတဲ့ အမူအရာနဲ့
“ဟေ.. မင်း သူ့ကိုမမှတ်မိဘူးလား..အဲ့ဒါ မျိုးလင်းလေကွာ၊ မင်းဦးလေးတို့တောင်ကြီးကနေ ခေါ်လာတဲ့ကောင်လေးလေ..”
ထက်မြတ် ကိ်ုယ့်မျက်လုံးကိုယ်တောင်မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရတဲ့အထိ မှင်သပ်သွားမိတယ်။ မအံ့သြရောလား.. မျိုးလင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေး သူတို့ အလုပ်ရုံကို ရောက်စက ခပ်ငယ်ငယ်ကလေးသာသာရဲ့။ ပုဆိုးကို စူပါမင်းလို လည်ပင်းမှာပတ်၊ နင်ဂျာလို ခေါင်းမှာစွတ်လို့စွတ်နဲ့ ပြေးလွှာ ဆော့ကစားနေတက်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်က ခုတော့ ဗလကောင်းကောင်း ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနဲ့ အညိုအတောင့် အဖြောင့် လူငယ်ကောင်လေးတစ်ယောက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းနေလိုက်တာ…
“အော်.. ခုခေတ်ကလေးတွေ အတော်လေး လူဖြစ်လွယ်လိုက်တာ.”
ထက်မြတ်တစ်ယောက် စိတ်ထဲမှပြောနေမိတော့တာ။
ထက်မြတ် ဖေဖေဦးဝဏ္ဏနဲ့ မေမေဒေါ်သင်ဇာတို့က ကွဲနေကြတာ။ မိဘသဘောတူလို့ ပေါင်းဖက်ယူခဲ့ကြတဲ့ ဦးဝဏ္ဏနဲ့ဒေါ်သင်ဇာတို့ အိမ်ထောင်ရေးက သာယာလှတယ်မဟုတ်။ ထက်မြတ် ၁၀တန်းနှစ် အရောက်မှာ ကွဲကြကွာကြတွေဖြစ်တော့ ထက်မြတ်က သူ့မေမေဒေါ်သင်ဇာနဲ့အတူ ရန်ကုန်မှာ လိုက်နေခဲ့ပြီး ဦးဝဏ္ဏကတော့ မြောက်ပြင်မှာပဲ နေကျန်ခဲ့တာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်လောက်ကမှ ဦးဝဏ္ဏနေမကောင်းဘူးဆိုတာနဲ့ ပြုစုဖို့ ထက်မြတ် ပြန်ရောက်လာခဲ့တာ။ ဘယ်လောက်ပဲ ငွေကြေးဥစ္စာတွေပြည့်စုံနေပါစေ မမာမကျန်းဖြစ်တဲ့ အခါမျိုးမှာတော့ ကိုယ့်သွေးသားအရင်းချာရဲ့ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုသာ အထူးလိုအပ်တာ။
“မျိုးလင်းက အားကိုးရတယ် သားရ၊ ခု ဝပ်ရှော့အလုပ်ရုံကိုရော ရေဆေးဆီလိုက်ကိုပါ သူ့ပဲ လွှဲပေးထားတာ၊ သူပဲ ဦးစီးဦးကိုင်လုပ်နေတာလေ..”
နေမကောင်းဘူးဆိုသည့်တိုင် သားတစ်ယောက်လုံး သူ့ဘေးမှာရှိနေတာမို့ ဦးဝဏ္ဏ အသံတို့က အားပြည့်လို့သာနေပါတယ်။
“ဖေဖေ့ကို အထူးကုဆေးရုံ တစ်ခုခုမှာ အေးဆေး ဆေးကုသမှုခံပြီး နေစေချင်တယ်..”
ထက်မြတ်စကားကို လက်မခံချင်ဟန်နဲ့ ခေါင်းခါတယ်။
“ဆေးရုံဆေးခန်းမှာသာ ငါတက်မယ်ဆို မင်းတို့ဆီတောင် အကြောင်းကြားနေမှာ မဟုတ်ဘူးဟ..”
ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်ပါတယ်၊ ထက်မြတ် ဘာမှ စောဒက ထပ်မတက်ဖြစ်တော့။ ရေဆေးဆီလိုက်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်ရုံထဲက အလုပ်သမားတွေဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်မိတော့ မျိုးလင်းနဲ့ မျက်လုံးချင်းဆုံသွားတယ်။ ထက်မြတ်ပြုံးပြလိုက်မိတယ်… မျိုးလင်းလည်း ပြန်ပြုံးပြတယ်..
“သူက ပါးချိုင့်လေးနဲ့ပါလား…”
ဒီပုံစံအတိုင်းဆို မြောက်ပြင်မှာပဲ သောင်တင်နေရဦးမှာ။
အလုပ်သိမ်းချိန်က ညနေ၅နာရီ၊ ဝပ်ရှော့အလုပ်သမားတွေ အိမ်ပြန်ကြတယ်။ အလုပ်ရုံအတွင်းခန်းမှာတော့ မျိုးလင်းတစ်ယောက်တည်း သီးသန့်နေတယ်။ အရင်ကတော့ တခြားအလုပ်သမားတွေလည်း နေကြပေမယ့် ထွက်တဲ့သူကထွက် ပြောင်းတဲ့သူကပြောင်းနဲ့မို့ ခုလောလောဆယ် အလုပ်ရုံမှာ ကျန်နေသူက မျိုးလင်းတစ်ယောက်တည်း။ “အဆင်ပြေတယ်မို့လား ငါ့ညီ..” ထက်မြတ် မျိုးလင်းကို စကားသွားပြောတာ “ပြောတယ် ကိုလေးထက်မြတ်၊ အန်တီရောနေကောင်းလားဗျ” ရည်ရည်မွန်မွန်ပြန်ဖြေပုံလေးက ချစ်စရာ။ စကားတွေဖောင်ဖွဲ့ကောင်းနေခဲ့ကြပြီး ခဏချင်းပဲ ထက်မြတ်နဲ့ မျိုးလင်း ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလို ရင်နှီးသွားကြတယ်။ ယောက်ျားပီသရုံသာမက တည်ကြည်ခန့်ညားပါနေတဲ့ မျိုးလင်းကို ထက်မြတ်စိတ်ထဲ ကျိတ်ကာ သဘောကျနေမိတော့တာ။
“သားထက်မြတ်.. မင်း ထမင်းစားမယ်ဆို မျိုးလင်းကိုပါခေါ်စားနော်..”
အိမ်မှာက စာဖို့သောက်ဖို့ရာနဲ့ အိမ်မှုကိစ္စလုပ်ဖို့ အိမ်ကူအန်တီကြီးတစ်ယောက်ခေါ်ထားတယ်
“ဟုတ်.ဖေဖေ”။
“မျိုးလင်းရေ..မျိုးလင်း…”
အလုပ်ရုံအနောက်ဖက်မှာ ရေချိုးသံကြားနေရတာမို့ အသံထပ်မပေးပဲ တိတ်တ်ိတ် ဝင်သွားတော့ အရှက်လုံရုံ အောက်ခံဘောင်းဘီ နက်ပြာရောင်တစ်ထည်နဲ့ ကိုယ်လုံးတီး ရေချိုးနေတဲ့ မျိုးလင်းရဲ့ ရေစိုခန္ဓာကိုယ်က စောက်ရမ်းစွဲဆောင်မှုအား ကောင်းလွန်းနေတာမို့ ထက်မြတ်တစ်ယောက် ချောင်းမြောင်းကြည့်ရင်း ဖီးလ်တက်လာတော့တာ။ တင်းရင်းမို့မောက် နေတဲ့ ရင်အုပ်ပြင်ကျယ်ကြီးတွေက မိန်းမရင်သားတွေ အရှုံးပေးရလောက်အောင် ဖုထွက်နေတော့တာ။ ထွားကြိုင်းသန်မာလွန်းတဲ့ လက်မောင်အိုးတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားချက်တိုင်းက ကြွက်သား အမြောင်းမြောင်းထလျက်.. လက်မြှောက်လိုက်တိုင်း ပေါ်လာတက်တဲ့ ဂျိုင်းမွှေးထူလဗျစ်တို့ကလည်း အသည်းယားစရာ။ ပေါင်တံတုတ်တုတ်တို့နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ စွဲဆောင်မှုအားအပြင်းဆုံးနေရာကတော့ အယ်ထွက်နေတဲ့ မျိုးလင်းရဲ့ ငယ်ပါ။ အောက်ခံဘောင်းဘီကို ဖောက်ထွက်မတက် တင်းရင်းစွင့်ကားထွက်နေတဲ့ ယောက်ျားတန်ဆာက အရှည်အတုတ် စံချိန်မီ စံချိန်လွန်ကြီးမှန်း ခန့်မန်းသိသာနေစေတာမို့ ထက်မြတ်တစ်ယောက် အာခေါင်တွေခြောက်သလိုလို ဖင်ခေါင်းတွေ ယားသလိုလို ဖြစ်လာတော့တာ။ ကြာကြာ ဆက်ချောင်းနေရင် မကောင်းဖြစ်တော့မှာမို့
“မျိုးလင်း..အော်.. ညီက ရေချိုးနေတာကိုး.. ရေချိုးပြီးရင် ထမင်းစားဖို့လာခေါ်တာ..”
“ဗျာ..ဟုတ်ကဲ့ကိုလေး..”
ပြောခဲ့ပြီး ပြန်ထွက်လာခဲ့သည့်တိုင် တင်းဖောင်းနေတဲ့ အောက်ခံဘောင်းဘီအောက်က လီးကြီးက ထက်မြတ်မျက်လုံးထဲက မထွက်သေး…
ဦးဝဏ္ဏကတော့ ဆန်ပြုတ်သောက်ပြီး ဆေးသောက်ကာ အိပ်ယာစောစောဝင်သွားခဲ့တယ်။ ထက်မြတ်လည်း လပ်တော့ပ် တစ်လုံးနဲ့ အလုပ်များနေပါတယ်။ ခြံဝန်းတံခါးတွန်းဖွင့်သံကြားလို့ လှမ်းကြည့်မိတော့ မျိုးလင်း အပြင်ထွက်သွားတာ။ လူငယ်ဘာသာဘာဝ လမ်းများတဲ့သဘောပေါ့။ စွတ်ကျယ်ဂျိုင်းပြတ်အင်္ကျိအဖြူနဲ့ ဘောင်ဘီအတိုအကျပ်တစ်ထည်ဝတ်ထားတဲ့ မျိုးလင်းဒီဇိုင်းက ရိုးရိုးပေမယ့် ထက်မြတ်မျက်စိထဲမှာတော့ ဆန်းလို့သာနေတော့တာ။ ဘော်ဒီလှတော့ ဘာဝတ်ဝတ် လိုက်ဖက်တဲ့ သဘောမှာ ရှိတာပေါ့။ ထက်မြတ်လည်း မျိုးလင်းမရှိတုန်း သူ့အခန်းထဲ ဝင်စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ အလုပ်ရုံဖက်ထွက်လာခဲ့တော့တယ်။ တံခါးပိတ်မထားတဲ့ မျိုးလင်းရဲ့ အခန်းထဲမှာတော့ ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်ရဲ့ အခန်းပီပီ အဝတ်တွေ ပုဆိုးတွေ တို့လို့တွဲလောင်းနဲ့၊ မလျှော်ရသေးတဲ့ အဝတ်ပုံတွေထဲက မျိုးလင်းရဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီတွေကို မြင်တော့ ဘာ ဆိုက်ဒ်ဝတ်လဲ သိချင်စိတ်တဲ့ ယူကြည့်မိတော့ OMG!!! ထက်မြတ် မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။
မပြူးရောလား… အောက်ခံဘောင်းဘီဆိုက်ဒ်က XL ကြီးများတောင်။ ထက်မြတ်ကိုယ်တိုင်တောင် ခု အသက် ၂၈ ရှိပြီ၊ မီဒီယမ်ဆိုက်ဒ်ပဲ ဝတ်ရတယ်။ မျိုးလင်းအသက် အလွန်ဆုံးရှိမှ ၂၃၊ ၂၄ ပေါ့။ အောက်ခံဘောင်းဘီ ဆိုက်ဒ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မျိုးလင်းလီး ဘယ်လောက်ကြီးမယ်ဆိုတာကို ခန့်မှန်း အတွေးစိတ်နဲ့တင် ရင်တွေ ဖိုတက်လာပါတော့တယ်။ မနေနိုင်တော့တဲ့အဆုံး လူပျိုရည်အနံ့တို့ သင်းမွှေးနေတဲ့ မျိုးလင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီကို တစ်ရှိုက်မက်မက် နမ်းရှိုက်လိုက်မိတော့တယ်..
“အား… မွှေးလိုက်တာကွာ”
သူ့လီးသူ ဆွရင်း မျိုးလင်း အောက်ခံဘောင်းဘီကို ဖင်ကြားထဲ ထည့်ပွတ်လို့ ဖီးလ်ယူနေမိပါတော့တယ်။
“အွင်း.. အား..အား.. ညီ..လိုး..လိုး..အိုး.”
ပါးစပ်ကလည်း ညီးညူသံတို့ပေးရင်း စိတ်လွှတ်ကိုယ်လွှတ် ဖြစ်ချင်တိုင်းကို ဖြစ်နေတော့တာ…
“ဂျောက်!!!” ထက်မြတ် ခေါင်းနားပမ်းကြီးသွားမတက် ပူထူသွားတယ်
“ဟာ.. ခြံတံခါးဖွင့် သံ.. မျိုးလင်းပြန်လာပြီထင်တယ်”။
အရှေ့ထွက်ပြန်ဖို့ကလည်း မမီတော့တာမို့ အလုပ်ရုံအနောက်ဖက်က အုတ်ရေကန်ရှိရာ ပြေးပုန်းနေလိုက်တော့တယ်။ နောက်ပြီးမှ ပြန်ထွက်တော့မယ် အတွေးနဲ့ စောင့်နေလိုက်တယ်။ သိပ်ကြာကြာမစောင့်လိုက်ရ၊ အခန်းတံခါးပိတ်လို့ ငြိမ်သွားတော့မှ ထက်မြတ်လည်း သက်ပြင်းငြင်းငြင်းချလို့ ထွက်မယ်အလုပ်…
“အွင်း အား အ အိုး အင်း အင့်” “ပြွတ် ပြတ် ပြတ်”
မျိုးလင်းအခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ အသံတစ်ချို့ကြောင့် လှမ်းနေတဲ့ ခြေလှမ်းတို့တန့်သွားမိတယ်။
ခပ်ဟဟဖွင့်ထားတဲ့ မျိုးလင်းအခန်းထဲ ချောင်းကြည့်မိတော့ ထက်မြတ်တစ်ယောက် ဒုတိယအကြိမ်မြှောက် မျက်လုံး ပြူးသွားခဲ့ရပါပြီ.. ဖင်ပြောင်ကြီးနဲ့ တုံးလုံးချွတ် မတ်တပ်ရပ်အနေအထားနဲ့ ပုလွေကျွေးနေတဲ့ မျိုးလင်း… မြင်းလီးကြီးလို စံချိန်လွန် ညိုမဲပြောင်နေတဲ့ လီးတုတ်ကြီးကို လက်စုံကိုင်ပြီး ပုလွေမှုတ်ပေးနေတဲ့ဘဲကြီးတစ်ယောက် 😬😬 ဇာတ်တူသားစားနေတဲ့ မျိုးလင်းတို့အဖြစ်ကို ဖီးလ်တက်စွာနဲ့ပဲ ချောင်းနေမိတော့တာ။
“အင့်..အွင်း အ အင်း အင့် အင့်” “ပြွတ် ပြွတ် ပြတ် ပတ် ပလတ်..”
အမည်မသိ ဘဲကြီးရဲ့ ခေါင်းကို ကိုင်စောင့်လို့ တည်လိုးနေပုံက အားပါလွန်းလှတယ်။ ထက်မြတ်ကိုယ်တိုင်တောင် မျိုးလင်းလီးကို မှုတ်ပေးနေတဲ့ ဘဲကြီးကို မနာလိုလာမိတော့တာ။ အာခေါင်တွေခြောက်လာလို့ ဂလု ဂလုနဲ့ပဲ တံတွေးတွေ မြိုချနေမိတော့တာ။
“ဖုတ်.ဖတ်..ဖတ် ပတ် ဖုတ် ဖုတ်..”
“အွင်း အွင်း အင်း အွင်း..”
ပါးစပ်ကိုတောင် တစ်ဖုတ်ဖုတ်မြည်အောင် လိုးခွဲနိုင်တဲ့ မျိုးလင်းရဲ့ လိုးစကေက နည်းနည်းနောနောအရည်အချင်းတော့မဟုတ်..
“အ. အား..တော်.တော်တော့ အကို၊ ဟိုဘက် လှည့် ကုန်းလိုက်. ကျနော် လိုးတော့မယ်.”
ဖင်လိုးဖို့ စပြီ။ ကုတင်စောင်းမှာ လေးဖက်ကုန်ရင်း ဖင်ကိုကော့ကာ ဖြဲပေးထားတဲ့ ဘဲကြီးရဲ့ အနောက်ကနေ မျိုးလင်း နေရာယူပြီး ၇လက်မလောက်အရှည်ရှိတဲ့ လီးတုတ်ကြီးကို တေ့ကာ စောင့်သွင်းလိုးပါတော့တယ်။
“ဖြောင်း..ဖွတ်..”
“အိုး…အား.လားလားး..”
“ဖွတ်..ဖုတ်..ဖုတ်..ဖြောင်း..ဖြောင်း..ဖတ်.ပတ်..ပတ်.”
လီးတစ်ဆုံးသွင်းကာ အားမာန်အပြည့် လိုးနေတဲ့ မျိုးလင်းနဲ့ ဘဲကြီးကို ချောင်းနေတဲ့ ထက်မြတ်တစ်ယောက် လီးတွေတောင် ဖင်တွေယား ဘယ်လိုမှကို မနေနိုင်အောင် ဖြစ်လာပါတော့တယ်။ ချွေးသံတစ်ရွှဲရွှဲနဲ့ မိုးမမြင် လေမမြင်လိုးဖြဲနေတဲ့ မျိုးလင်းနဲ့ ကုန်းခံနေတဲ့ ဘဲနာကြီးတို့ကတော့ ဖီးလ်တွေတက်လို့ကောင်းနေလိုက်ကြတာ..
“အား..အ.အား. အေး..ထိတယ်..ထိတယ်..အိုး…အား..အ..စောင့်..စောင့်..စောင့်ပြီးလိုး..လိုး..အား..”
“ရော့. အင့်…အင့် အွင်း အင်း အင်း အိုး အ အား..”
“ဖြောင်း.ဖောင်း ဖောင်း..”
ခွေးလိုးနည်း doggy စတိုင်နဲ့ အသေဗျင်းနေတဲ့ မြင်ကွင်းများကြောင့် ထက်မြတ် တစ်ယောက် ဒီ့ထက်ပိုလို့ သည်းမခံနိုင်တော့။ အခန်းဝမှာ အင်္ကျီဘောင်းဘီတွေ ချွတ်ချခဲ့ပြီး အထဲကို ကိုယ်တီးတုံးလုံးနဲ့ပဲ ဝင်သွားမိတော့တယ်။ မျိုးလင်း အနောက်ကနေ နေရာယူရပ်လိုက်ပြီး ပုခုံးကို ဖက်လိုက်တော့
“ဟာ..အကိုလေး.ထက်မြတ်…”
အံ့အားသင့်စွာ ဖြစ်သွားတဲ့ မျိုးလင်းကို
“ရှူး.. အေးဆေးလုပ် ညီ..”
အစကတော့ ထိတ်လန့်အံ့သြသွားပေမယ့် တောင်နေတဲ့ လီးနဲ့ ဝတ်လစ်စလစ်နဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ ထက်မြတ်အနေအထားကို တွေ့တော့ မျိုးလင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီ။ တိုင်ပင်မထားရပဲ အုပ်စုဖွဲ့ (group sex) လိုးဖို့ သဘောတူညီချက်ရလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ…
မျိုးလင်းက ဘဲကြီးနောက်ပေါက်ကို စောင့်စောင့်လိုး၊ ထက်မြတ်က ဘဲကြီး ရှေ့ပါးစပ်ပေါက်ကို လီးထည့်လိုးနဲ့ ၃ ယောက်သား တက်ညီ လက်ညီ ချီတက်နေကြတာ။ တစ်ခန်းလုံးလည်း လိုးသံညှော်သံတွေ ညံလို့ပါပဲ…
“ဖြောင်း.ဖောင်း..ဖောင်း.ဖုတ် ဖုတ်..ဖတ်.ပတ်.”
“အား..အား.အိုး..အိုး..အ.အား..အွင်း.အီး..အိုး..”
ထိပ်ပိတ်နောက်ပိတ် အလိုးခံနေရတဲ့ ဘီးကြီးလည်း ဖီးလ်တွေတက်.. ချီးပေါက်ချဲ့နေတဲ့ မျိုးမင်းလည်း ဖီးလ်တွေလာ.. ပါးစပ်ပေါက် တည်လိုးနေတဲ့ ထက်မြတ်တစ်ယောက်လည်း ဖီးလ်တွေကောင်း…အိုး..ဟုတ်လို့ပါပဲ။
“ကိုလေး လိုးဦးမလား..”
“အော်..အေး လိုးတာပေါ့ကွာ..”
ဘဲကြီး ဖင်ထဲက သူ့မြင်းလီးကြီးကို ပလွတ်ကနဲ မြည်အောင်ဆွဲချွတ် လိုက်ကာ ထက်မြတ်ကို အလှည့်ပေးလိုးစေပါတယ်။ မျိုးလင်းလိုးထားလို့ ပွစိဟစိဖြစ်နေတဲ့ ဖင်မွှေးထူလဗျစ်နဲ့ ဘဲကြီး ချီးပေါက်မှာ ထက်မြတ် သူ့လီးကို တေ့လို့ သွင်းလိုးပါတော့တယ်။ ပွတ်မှုအား များထားတဲ့ ဖင်ခေါင်းအတွင်းသားတို့က ပူနွေးလို့သာ ထက်မြတ်လီးကို ညစ်ဆွဲနေပါတော့တယ်။ မျိုးလင်းကလည်း သူ့လီးတုတ်ကြီးကို ဘဲကြီးပါးစပ်ထဲ ထည့်လို့ ဆက်လိုးပြန်ပါတယ်။
ဘဲကြီးကို အလယ်မှာထားလို့ ထက်မြတ်က ဖင်လိုး၊ မျိုးလင်းက ပါးစပ်လိုးနေရင်းက မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားမှာပဲ မျိုးလင်းလက်တို့ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး နုတ်ခမ်းချင်း ပူးကပ် ဖိနမ်းလိုက်ပါတော့တယ်… ဖင်လိုး၊ ပါးစပ်လိုးလျက် တန်းလန်းနဲ့ပါပဲ။ အတန်ကြာ နမ်းစုပ်ကြပြီးနောက် မျိုးလင်းက ဘဲကြီး ပါးစပ်ထဲက သူ့လီးကြီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထက်မြတ်အနောက်ကနေ နေရာယူ၊ ခါးကို သိုင်းဖက်၊ ဖင်ကိုလီးနဲ့ပွတ်လို့ လည်တိုင်ကျော့တွေကို နမ်းရှိုက် မာကင်ပေးနေပါတော့တယ်။ အရှေ့မှာ လေးဖက်ကုန်းခံနေတဲ့ ဘဲကြီးကိုလည်း အားပါးတရစောင့်လိုး၊ အနောက်ဖက်ကနေ သွင်းလိုးဖို့ တာဆူနေတဲ့ မျိုးလင်းရဲ့ မြင်းလီးကြီးအထိအတွေ့ကိုလည်း ငံ့လင့်ရင်း ထက်မြတ်တစ်ယောက် ရင်တွေဖိုတက်လာအောင် ဖီးလ်အရှိန်တွေမြှင့်လာတော့တာ။
“ကိုလေး…ကျနော် လိုးတော့မယ်နော်..”
နားနားကို ကပ်ပြောလာတဲ့ မျိုးလင်းရဲ့ အသံတို့မှာ သံလိုက်ဓာတ်တွေများ ပါနေသလားမသိ။ ထက်မြတ်အဖို့ မငြင်းမိပဲ ခေါင်းငြိမ့်မိလျက်သား ဖြစ်သွားမိတဲ့အထိ ဆွဲငင်လွန်းနေတော့တာ။
“ဗျစ်..ဖျစ်..” တစ်ရစ်ချင်း နစ်ဝင်လာတဲ့ မျိုးလင်းရဲ့ စံချိန်လွန်လီးကြီးကြောင့် ဖင်ကြောတစ်ပြင်လုံး အီစိမ့်တွန့်တက်မတက် ခံရခက်ကြီးဖြစ်နေတော့တာ။ အရှေ့မှာလည်း အလိုးမပြတ် အနောက်မှာလည်း အခံမပြတ်နဲ့ လူ့ကာမ စည်းဇိမ်ဆန်းကို ဖီးလ်ယူ ခံစားရင်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လိုးလိုက် ခံလိုက်လုပ်ပေးရင်းက တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ ထက်မြတ်အတွက် ဆွေမျိုးမေ့လောက်အောင်အထိ ကောင်းလွန်းလာပါတော့တယ်။ မျိုးလင်းက ထက်မြတ်ကို စောင့်လိုး၊ ထက်မြတ်က ဘဲကြီးကို စောင့်လိုးနဲ့ သုံးထပ်ကိတ် ပလိန်းဆွဲနေကြတာများ Pro ကျချက်က နိုင်းလောက်ရှိတယ်။ အော်သူအော် ညီးသူညီး ဖီးလ်သူဖီးလ်နဲ့ အုပ်စုဖွဲ့ လိုးနေကြပုံက နိုင်ငံခြားက အပြာကားတွေထဲကအတိုင်းပါပဲ..
“အား..အ.အိုး.အ.. ကျနော်ပြီးတော့မယ် ကိုလေး..အိုး..အား..အား…”
စကားဆုံးလို့ မကြာသေး ထက်မြတ်ဖင်ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပူနွေးသွားတာ ခံစားလိုက်ရတော့တယ်။ မျိုးလင်းပြီးသွားခဲ့ပါပြီ.. ထက်မြတ်လည်း သိပ်ကြာကြာ မလိုးလိုက်ရ၊ မျိုးလင်းလီးပျော့လို့ ချွတ်မသွားခင်မှာပဲ ဖင်ကော့ခံနေတဲ့ Bဘဲကြီး ဖင်ခေါင်းအတွင်းကို သုတ်ကောင်အသိန်းအသောင်း ပန်းထည့်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။ ဘဲကြီးကိုယ်တိုင်ကလည်း ဖင်ခံရင်း ဂွင်းတိုက်လို့ လရည်ထွက်ကာ ပြီးသွားခဲ့ပါပြီ။ စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်ရလို့ ၃ယောက်သား မောမောနဲ့ ခြေပစ်လက်ပြစ် အပန်းဖြေလို့သာနေပါတော့တယ်။ နောက်ညတွေများမှာလည်း ထက်မြတ်ရန်ကုန်မပြန်ဖြစ်သေးတဲ့ ညစဉ်ညတိုင်းလိုလို မျိုးလင်းက ထက်မြတ်ကိုလိုး၊ ထက်မြတ်က Bဘဲကြီးကို လိုးနဲ့ ၃ယောက်သား ဇာတ်တူသား တစ်ဝကြီးစားလို့သာ ကာမစည်းဇိမ်ကို အပြည့်အဝကြီးခံစားလို့သာ နေကြပါတော့တယ်။
(ပြီးပါပြီ)