စိုင်းမျိုးသက် ဘွဲ့ရပြီး အလုပ်မယ်မယ်ရရမလုပ်ဖြစ်၍ ကိုယ်တတ်ထားသောပညာဖြင့် ..ညဂိုက် အလုပ်ကိုလုပ်ဖြစ်သွားသည် ။
လင်းမောင် ဟာ မနက် ၉နာရီမှစ၍ည ၈နာရီ အထိ
ကိုယ်ပိုင်အထက်တန်းကျောင်းတွင် နေရပြီး
ကျန်တဲ့အချိန်များတွင် စိုင်းမျိုးသက် နှင့် စာကျက် စာတွက်ရသည် ။ လင်းမောင် မှာ လင်းအောင်ဆိုတဲ့
အကိုတယောက်ရှိတယ် ။
လင်းအောင် ကလဲ သူ့အလုပ်နဲ့သူရှုတ်နေတော့
သူ့ညီကို ဂရုမစိုက်အားပါ ။ သူ့ညီကိုသာ ဂရုမစိုက်ပေမဲ့..တစ်ခါတစ်ရံ စိုင်းမျိုးသက် ကို
သူ့ရဲ့အကြည့်စူးစူးတွေနှင့်..စူးစူးရှရှ ရွှန်းရွှန်းစားစားကြီးကြည့်နေတတ်တယ် ။
အဲ့ဒီအချိန် မျိုးဆိုရင်..စိုင်းမျိုးသက် မျက်နှာမှာနီရဲလာပြီး..ရှက်သွေးကလေးများပင်ဖျာနေတော့တာပေါ့..။
သူ့ရဲ့ ခန္ဒာကိုယ်ထယ်ကြီးကြီးကို အင်္ကျီမ၀တ်ပဲနေလျှင်..ရင်အုံကြီးနဲ့ လက်မောင်း ကြွက်သားကြီးတွေမှာ မမြင်ချင်လဲ..မြင်နေရတယ်။တစ်ခါတလေ ဘောင်းဘီတိုပွပွကို အတွင်းခံမပါပဲ၀တ်ထားတော့..သူ့ရဲ့ ယောက်ျားတန်ဆာကြီးက..ဟိုရမ်းဒီရမ်းနဲ့..ခေါင်းလောင်းတီးနေတာကိုပါ..မြင်နေရတယ် ။
သူ့ရဲ့နုတ်ခမ်းလေးကိုချွန်၍
ဆေးလိပ်မီးခိုးတွေကို တဖြူးဖြူး မူတ်ထုတ်ပြီး စိုက်ကြည့်နေတဲ့အချိန်ဆိုရင်….အို…စိုင်းမျိုးသက် ရင်ထဲ ကုလားဖုရားလှည့်သွားသလို
ပြောင်းဆန်သွားတယ်ထင်ရတယ်..။ရင်ဘတ်ကိုလက်နှင့် ဖိပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ သာယာနေမိတယ် ။ဒါမှမဟုတ်လဲ အနားက စားပွဲခုံ ကို လက်နဲ့ တဒုန်းဒုန်း ထုရင်း ရှက်ဟန်လေးနဲ့ အသက်ကိုပဲ၀၀ရှူလိုက်ရတယ်..။
အို…ဘယ်လိုတွေတောင်..ဆွဲဆောင်မှု ရှိရတာလဲ ။
မျိုးသက်ရှေ့မှာမို့..တမင်လုပ်ပြနေသလားထင်ရတယ်..။တခါတလေ
လင်းမောင် ကိုစာရှင်းပြနေရင်လည်း အကဲခတ်သလိုလို ဘာလိုလို နဲ့ မျိုးသက်နောက်ကနေရပ်ပြီး ကျောပြင်ကို သူ့ရဲ့ပျော့အိအိလီးတန်ကြီးနဲ့ ဖိကပ်ထားတတ်သေးတယ်..။လီးတန်ကြီးရဲ့ ပူနွေးသောအထိအတွေ့ နှင့် တေ့ထောက်ခံရသောခံစားချက်ကြောင့်..စိတ်နဲ့လူနဲ့မကပ်တော့ပဲ..ရင်ထဲမှာလဲ ဗလောင်ဆူကုန်တော့တာပေါ့
🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂
ညနေ ရုံးဆင်းချိန်ဖြစ် ၍ ဘတ်စကား က လူကြပ်နေတယ် ။မျိုးသက်လည်း လင်းမောင် ရဲ့အဖြေစာအုပ်တွေကို စစ်ချင်တာကြောင့် လူကြပ်နေတဲ့ ဘတ်စကား ကြီးကို တိုးဝှေ့စီးခဲ့သည်။
ကံကောင်းချင်တာလား…ကံဆိုးချင်တာလားမသိဘူး
မျိုးသက်..နောက်မှာ ကိုလင်းအောင်ရောက်နေတယ်
လင်းအောင်ကလဲ မျိုးသက် ကားပေါ်တက်လာတာမြင်ကတည်းက..ဖင်နိုက်အုံးမယ်လို့..အကြံကောင်းကို တွေးနေတာပေါ့..
ဟာ…ဆရာလေး ဒီနေ့ စောစောလာတာလား..ဆိုပြီး
မျိုးသက် ပုခုံးကို ဖျစ်ညှစ်ကိုင်ပြီး..မေးလိုက်တော့..
မျိုးသက်မှာ သွေးရူးသွေးတန်းနဲ့ အင်းကနဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ၊စိတ်ထဲမှာတော့..ကြည်နူးသလိုလို…သာယာသလိုလိုနဲ့..ကာမလှိုင်းကလေးများ နိုးထလာတယ်ထင်ပါရဲ့..
ထိတွေ့မှုတိုင်းကို..သာယာအသက်၀င်နေမိတယ်။
ငနဲသားကလည်း..လက်မြန်ခြေမြန်ဆိုတော့
မျိုးသက်ရဲ့ ဖင်သားနုနုအိအိကြီးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့
ဖျစ်ညှစ်လိုက်သောကြောင့်..မျိုးသက်မှာ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး..လူတွေပြည့်ကျပ်နေတာကြောင့်..မလှုပ်သာပဲ..ငြိမ်နေလိုက်မိတယ် ။
ဖင်ကို ညှစ်လိုက်တိုင်း..မျိုးသက်က ငြိမ်ခံနေတာကြောင့် ပိုပြီးအတင့်ရဲလာပြီး ဖင်၀ကို လက်မလေးနဲ့ ဖိထောက်ချလိုက်သည် ။
အို…မျိုးသက် တကယ်မနေတတ်တော့ပါ..အကြောအချဉ်တွေစိမ့်တက်လာသလို..သူ့ရဲ့အကြောပေါင်းတစ်ထောင်စုစည်းထားတဲ့..လီးမှာလဲ..ဖုထလာပြီး..အရည်ကြည်တွေထွက်နေပြီ။
လင်းအောင်ကလည်း..နောက်ကနေပယ်ပယ်နယ်နယ်ကို ကိုင်နေတယ် ။
ဖင်တွေကို ဆွဲညှစ်လိုက် နိုက်လိုက် လုပ်ရင်း..လည်ဂုတ်သားလေးကိုပါ..မသိမသာ ဖိကိုက်လိုက်တော့…အားပါးပါး.. .မျိုးသက်စိတ်တွေ
ဂဏာမငြိမ်တော့ပါ..
သည်ကောင်..ဘယ်လိုခံစားပြီး…ဘာတွေဖြစ်နေပြီဆိုတာ..ကိုကြည့်ပြီး..လင်းအောင် ကျေနပ်နေမိသည် ။
လူတွေနဲ့ မလွတ်လပ်တဲ့အကြားက..အနိုက်အဆွကောင်းကောင်းလုပ်ပေးနေတော့..
မျိုးသက်ခဗျာ..ကြက်သီးတွေ ဖျင်းကနဲ ဖျင်းကနဲ ထလာပြီး ..စအိုအတွင်းထဲကပါ လှိုက်လှိုက် လှဲလှဲ
ယားတက်လာတော့တယ်…အို…အသံကို..မသိမသာ နှိမ့်ချပြီး တိုးတိုးလေး..ညည်းတွား နေမိတယ်။
ဆင်းရမဲ့ မှတ်တိုင်ရောက်တော့မှ..ကပျာကယာ ပြေးဆင်းပြီး..နောက်က လင်းအောင် ကိုတောင် လှည့်မကြည့်တော့ပဲ ခပ်သွက်သွက်လေး..လမ်းလျှောက် နေသည် ။
လင်းအောင် လည်း..ဘောင်းဘီအောက်က အတင်းရုန်းကန်နေတဲ့..လီးတန်ကြီးကို..တချက်ပွတ်လိုက်ပြီး..မျိုးသက်ရဲ့ဖင်ကြီးကိုအာသာငမ်းငမ်းနဲ့..ကြည့်၍
အမှီလိုက်လာခဲ့သည် ။သည်ကောင့်ဖင် လိုးရဖို့
သိပ်မကြာတော့ပါဘူးဆိုတဲ့အတွေးကရှိနေတော့
လီးက အတောင်မလျော့ပဲ..တောင်နေတာများ
ဒင်ဒင်မြည်လို့ ။
အိမ်ရောက်တော့ လင်းအောင် ရေချိုးရင်း ညနေကအဖြစ်အပျက်ကို မြင်ယောင်လာပြီး လီးကြီးကို ပွတ်နေမိပြန်သည် ။ လီးကြီးမှာလည်း ညနေကတည်းက တောင်နေလိုက်တာ..အကြောတွေ တင်းနေတာပဲ..။
မျိုးသက်..စာပြနေပေမဲ့..စိတ်တွေထန်နေတယ်။
ကိုလင်းအောင် ရဲ့ အထိအတွေ့အတေ့အထောက်တွေကြောင့် ..တအားထန်နေရပြီး..အရည်မထုတ်ရသေးတာကြောင့်..ဂွေးဥတွေ အောင့်လာသည် ။လင်းမောင် သင်္ချာ ငုံ့တွက်နေလို့ မရိပ်မိပေမဲ့..မျိုးသက်မှာ တော်တော်ကိုထန်နေပါပြီ
နောက်ဆုံး..မရတော့တဲ့အဆုံး..အိမ်သာသို့ ထွက်လာခဲ့တယ် ။
အိမ်သာနဲ့ ရေချိုးခန်း တွဲထားတော့..ရေချိုးသံမကြားရတာကတကြောင်း ဂျက်ချမထားတာကြောင့်တကြောင်း..ရေချိုးခန်း ကို
ဆွဲဖွင့်လိုက်တော့ အို….ဆောရီး
ဆောရီး ဆိုပေမဲ့ မျိုးသက်မျက်လုံးတွေက တဏှာအရောင်တွေလက်နေသည် ။ လင်းအောင်ကလဲ လီးကြီးကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ကိုင်ပြနေတယ် ။
လင်းအောင်ရဲ့ ကျစ်ကျစ်လျစ်လျစ် နဲ့ တောင့်တင်းသန်မာလှတဲ့ ခန္ဒာကိုယ် ကို ဝေ့၀ိုက်ကြည့်ရင်း..လီးကြီးကနေလည်း အကြည့်မလွှဲနိုင်ပါ ။
လင်းအောင် လည်း ကိုယ်ဂွင်းထုနေတာကို
သူများကြည့်နေတော့..စိတ်တွေထကြွကာ
ရမ္မက် သွေးတွေ ဆူကြွလာပြီး ပေါင်ကြားက လီးတန်ကြီး မှာ အရင်ကထက် ပိုမာပြီး..ပိုတောင်လာသည် ။
မျိုးသက်..ရင်တွေပူလာသလို အာခေါင်တွေလဲခြောက်ကပ်လာပြီ ။တံတွေးကို ဂလုကနဲ မျိုချ ပြီး..တံခါးကို ဂျိမ်းကနဲ ပိတ်ကာ..ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ .ထွက်ပြေးသွားသည် ။
လင်းအောင် သည် ပြုံးစိစိ နဲ့.လီးကြီးကို..ဆပ်ပြာဖြင့် ပွတ်တိုက်ကာ.. ဆေးကြောရင်း ကျန်နေခဲ့သည် ။
ခနနေတော့ အောက်ပိုင်းကို စောင်သဘက်အဖြူနဲ့ ပတ်ပြီး ရေချိုးခန်း ကထွက်လာသည် ။
ရေချိုးခန်း ကနေ လင်းအောင် အခန်းကို ရောက်ဖို့
မျိုးသက်စာသင်တဲ့နေရာကနေ ဖြတ်သွားရတယ် ။
လင်းမောင် က ရေချိုးခန်း ဘက်ကိုကျောပေးထိုင်နေတော့…လင်းအောင်ကို မမြင်ရပါ ။ ဒါ့ကြောင့်လည်း လင်းအောင် က သဘက်အောက်က အမောက်ထောင်နေတဲ့ လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ မျိုးသက်အား ဂွင်းထုပြနေသည် ။
အို..မျိုးသက်..မထင်မှတ်တာကြောင့်..ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားသည် ။လင်းမောင် ရိပ်မိမှာက တမျိုး.. လီးတန်ကြီးရဲ့ ..ညို့ချက်ကတမျိုးနဲ့…ကြားထဲတွင် ဂဏာမငြိမ်တော့ပါ ။
လီးကြီးမှာ ဒစ်ထိပ်အရည်ဖျားလန်နေပြီး..ထိပ်ဖူးကားကြီးနဲ့..ဖွံ့ထွားသန်မာလွန်းသောကြောင့်
လီးတန်ကြီး ကို စူးစူးရှရှ ကြည့်ရင်း မျိုးသက်ဖင်ခေါင်းထဲမှာ လှိုက်ကနဲ ယားလာသည်။
ဖင်ခံဖူးတဲ့ သူတယောက်အဖို့..လီးကြီးကြီးကို မြင်လိုက်ရတော့.. ကာမရမ္မမီး ထတောက်ကာ
တဏှာဓာတ်တွေ..တိုးလာသည် ။
အဲ့အချိန် လင်းမောင် က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တာကြောင့်..မိပြီ ဆိုပြီး
ရင်ထဲထိပ်သွားသော်လည်း ကိုယ်တော်ချောက
မြန်သည် ။ စောင်သဘက်ကို ကပျာကယာ ပြန်အုပ်လိုက်ကာ..အခန်းထဲ၀င်သွားတော့သည် ။
အို…မျိုးသက်..ရင်တွေခုန် ဖင်တွေတုံလိုက်တာ..
ရင်ထဲမှာ လဲ ဖိုးသိုးဖပ်သပ်နဲ့
ဖင်ထဲမှာလည်း မျိုးမျိုးမျက်မျက်နဲ့
အို…အဲ့လီးကြီးနဲ့သာဆို..အလှမ်းဝေးနေပီဖြစ်တဲ့..
ဖင်ခံခြင်းအနုပညာကို..အကွက်ကျကျ မြိန်ရေရှက်ရေ ကို လုပ်ပစ်လိုက်ချင်ပီ
ည
ညရောက်တော့ မျိုးသက် စာတွေစစ်ရင်း ဆိုဖာခုံတန်းရှည်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်သွားတယ်။
အိမ်မက်လိုလို တဂယ်လိုလိုနဲ့ သူ့နှခေါင်း၀မှာ
ဆပ်ပြာမွှေးန့့ံ့နဲ့ ရောနေတဲ့ လီးနံ့သင်းသင်းလေးကို
ခံစားသိမြင်နေရတယ် ။တချက်တချက် မာတင်းပြောင်လက်နေတဲ့ လီးထိပ်ဖူးကြီးရဲ့ အထိအတွေ့ကိုပါ..ခံနေရတယ် ။
..မျိုးသက်..မှိန်းနေရာမှ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့..ခေါင်တရမ်းရမ်းနဲ့
မိမိရဲ့ မျက်နှာနားမှာ ကိုလင်းအောင် ရဲ့..လီးတန်တုတ်ကြီးကို..တွေ့လိုက်ရတယ်…အို..
အကြောပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့..လီးကြီးက မျိုးသက်ကို
မြူဆွယ်နေသလိုပဲ ပီးတော့ ကိုလင်းအောင် ရဲ့ မခို့တရို့ အပြုံးလေးကြောင့်..ရင်ထဲမှာ ဗြုန်းဆန်သွားရပီပေါ့…
လင်းအောင် လည်း..လက်ကြားက ဆေးလိပ်ကို
တချက် ဖွာလိုက်ပြီး.. မီးခိုးလေးများနဲ့..ရိသဲ့သဲ့ မူတ်ထုတ်ပြလိုက်ပြန်တယ် ။
အမလေး…မျိုးသက်..စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲ့..
ပန်းတိုင်ကို လှမ်းကိုင်ကာ..ဒစ်ဖျားကို ပြွတ်ကနဲ စုပ်ငုံလိုက်သည် ။
ရှည်ပြီး တုတ်ခိုင် တဲ့ လီးကြီးမှာ ပါးစပ် ထဲသို့ အဆုံးနီးပါ လျောကနဲ လျောကနဲ ၀င်ထွက်နေတယ်
ကြီးလွန်းတော့ ပါးစပ်ထဲပြည့်ကျပ်နေပြီး လီးထိပ်ကြီးက ..လည်မျိုကိုလာထောက်နေသည်။
တပြွတ်ပြွတ် စုပ်ရင်း လေအံသံက ပါးစပ်ကမထွက်နိုင်ပဲ နှာခေါင်း ကနေ
တရှူးရှူးထွက်လာတယ် ။
ဂွေးဥနှစ်လုံးကို ဆော့ကစားရင်း လီးကိုအားရပါးရစုပ်ပေးနေတာကြောင့်..လင်းအောင် မှာ..ဇိမ်တွေ့နေတယ် ။မူတ်ချက်စုပ်ချက်တွေ ပျင်းလာသလို..သူလဲ တော်တော် ထန်လာပြီ..ဖင်ကိုမှ မလိုးရရင်..ကွဲထွက်တော့မယ်…အစုပ်ခံရတာလည်းသဘောတွေ့နေတော့..ပါးစပ်ကို
တရစပ် လိုးဆောင့်ပစ်လိုက်တယ် ။
အု…အု..အ…အ…ဂလု..အု..
မျိူးသက်မှာ..အုအုအော့အော့နဲ့..အသက်ကိုမှန်မှန်ရှူထုတ်ကာ…လီးကြီးရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကို အံတုခံနေတာပေါ့..
အား…ရှီး..အား..ဟူး.
လီးကြီးကို ပါးစပ်ထဲ က ထုတ်လိုက်သောအခါ တံတွေးတွေ ရွှဲနေပြီး အရင်ကထက် ပြောင်လက်နေတယ်..
လာ..ဖင်ကုန်းလိုက်.. ဒီအပေါ်ကို
ဆိုဖာထိုင်ခုံရဲ့ ဘေးဘောင်ကို လက်ထောက်ကာ
ဖင်ကို ထောင်ထားလိုက်သည် ။
ဖင်ကြီးမှာ လုံး၀န်းစွန့်ကားနေပြီး စအိုပေါက် ရဲရဲ လေးက လင်းအောင် ရဲ့ လီးကြီးကို သွေးခုန်နှုန်း မြန်သွားစေတယ် ။လီးကြီးမထည့်မှီ ..သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းလေးများနဲ့..ထိုးသွင်း ကာ..စွပေးနေသည်။ အဟင်း..ဟင်း..ဟင်း..အား..
မျိုးသက်မှာ.. မရတော့ပါ..စိတ်ကတအားထန်နေတော့..ဖင်ကြီးကို..ကော့ပစ် ကော့ပစ်ပေးနေသည်..။ အခြေအနေကို ရိပ်မိသော
လင်းအောင် လည်း အချိန်ဆွဲမနေပဲ..လီးကြီးနဲ့ ဖင်၀ကို..တေ့ကာ..ဖောက်ကနဲ..ထိုးသွင်းလိုက်သည်
အာ့…လီးကြီး၀င်သွားတော့..မျိုးသက်မှာ ရှေ့ကို ကော့တက်သွားသည် ။ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်နဲ့
၀င်လာတော့..ဖင်ထဲဆို့နစ်နေတယ် ။ရင်ထဲမှာလည်း
တဖြပ်ဖြပ်တလှပ်လှပ်နဲ့ ခံစားနေရတယ် ။
အား…ရှီး…အိုး..လီးကြီးကို..နဲနဲ ဆွဲထုတ်ကာ အဆုံးထိ..လိုးဆောင့်ချလိုက်တော့…အား…အမေ့
အား…ဖြည်းဖြည်း လိုးပါ..အား…တအားကြမ်းတာပဲ
အေးပါ ဟ..အစမို့ပါ..နောက်ပြီး..ငါ့လီးကို မင်းကြိုက်မှာပါ…အခုတော့..ခနအောင့်ထား..
ဖွတ်..ဘွတ်..အား..အမေ့..အား…ရှီး..အိုး..
မျိုးသက်မှာ မျက်လုံးကို စုံမှိတ်လျက် တဟင်းဟင်း အသံထွက်ကာ အားရပါးရ လိုးဆောင့်ချက်တွေကို
မှိန်းခံနေတယ် ။ တချက်နဲ့ တချက် ထိထိမိမိ ရှိလာတော့..အရသာက ထူးလာသည် ။
လီးအ၀င်အထွက်မှာ..လေအံသံ တဖွတ်ဖွတ် နဲ့
မျိုးသက်ရဲ့ တဟင်းဟင်း ညည်းသံက စိတ်ကိုပိုပိုထကြွလာပြီး..ဆောင့်ဆောင့်လိုးမိနေတယ် ။
အား…အိုး…အကိုရယ်..အား..
နည်းနည်းလောက် အောင့်ခံပေး..နောက်ပီးကောင်းလာမှာပါဟ…ဒီမှာ ငါလီးက..အ၀င်ကောင်းနေပါပီ..မင်းဖင်က..လိုးလို့ကောင်းတာ ကွာ..ငါ့လီးလေးကို..ရှိန်းကနဲ ရှိန်းကနဲ ဖြစ်သွားတာပဲ..အား..ရှီး..
လင်းအောင် လည်း စိတ်လွှတ်ကိုယ်လွှတ် တအားကြုံးလိုးရင်း..အရသာကို အပြည့်အ၀ ခံစားနေတယ်
အား…အကိုရယ်…အား..အိုး
မျိူးသက်မှာ.. တနင့်တပိုးကြီး ခံစား လာရပြီး
ဆောင့်ချက်ကြမ်းကြမ်းတွေကြောင့်…ဖင်လေးမှာ
ခါယမ်းသွားသည် ။
လင်းအောင် လည်း လီးကြီးကို တဆုံးပြန်ထုတ်၍
နောက်တကြိမ် အားနဲ့အင်နဲ့ တေ့ထောက်ကာ
ဆောင့်ဆောင့်လိုးချလိုက်သည် ။လီးအ၀င်နက်မူကြောင့် ဖင်လေးမှာ ပွစိ စိ ဖြစ်လာပြီး ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော လီးဒဏ်ကို ခံနိုင်စပြုလာပြီ ။
လီးတချောင်းလုံး ၀င်းနေပီဆိုရင် ဖင်ခေါင်းထဲမှာ
တစ်တစ်ခွခွ ကြီးနဲ့ တပ်ပင်းရိုက်ထားသလို ပြည့်ကျပ်ကာ အရသာထူးလာပြီ ။
အိုး..အကိုရယ်..တအားအလိုးကြမ်းတာပဲ..
ကြမ်းတာပေါ့ဟ…ငါမင်းဖင်ကြီးကို လိုးချင်နေတာကြာပြီ ..မှန်းမှန်းနေရတာအားမရလို့
ခုလို..အားရပါးရ ကို ဆောင့်ဆောင့်လိုးခွဲပစ်ချင်နေတာ..ကြာပီဟ
မင်း ငါ့လီးကိုစွဲမှတ်နေအောင် လိုးပေးမှာ
ငါလဲ မင်းဖင်ကြီးကို..စွဲနေပြီဟ..လိုးရတာ..အားရတယ်…နေ့တိုင်း ကိုလိုးပေးအုံးမှာ..
အားပါးပါး.. .သူ့အပြောနဲ့တင်…ကြွေနေပါုပီ
အိုး…အား…ရှီး..
ဘယ်လိုလဲ နေ့တိုင်းလိုးရင် ခံမလား…
လိုးပါ လိုး..ပါ..စိတ်ကြိုက် တာလိုး..အချိန်မဆွဲတော့ပဲ အသားကုန်သာ..လိုးပေးတော့
ဖင်ထဲက..တအားယားလာပီ..အား..ရှီး.
လီးတစ်ဆုံး..ပဲ ဆောင့်ပေးရမလား
ဆောင့်ပါ ဆောင့်ပါ..တကတည်း..ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း သာလိုး..
လင်းအောင် လည်း ဖင်နှစ်မွှာကိုဖြဲကာ လီးကြီးကို တဆုံးဆောင့်ဆောင့်လိုးတော့သည် ။အသံထွက်အောင် ဗြိကနဲ ဗြိကနဲ အတင်းဆောင့်လိုးရင်း နှစ်ယောက်သား..ကာမပင်ခယ်ထဲမှာ..လွန့်လွန့်လူးလူးနဲ့..ရွတ်ကုန်လွှတ်ကာ..အားရပါးရ လိုးစခန်းထနေကြတယ် ။
အစက မခံနိုင်လောက်ဘူးထင်ပေမဲ့ လင်းအောင် ရဲ့
ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးဆောင့်ချက်တွေကို ကော့ကော့ပီးခံလာသည် ။ လင်းအောင် ကလည်းကြမ်းသလားမမေးနဲ့ လူလား နွားလား ပဲ
အသားကုန်ကို ကြုံးလိုးတာ ။
ပုံစံပြောင်းလိုးကြတယ်..ဆိုဖာပေါ်ပက်လက်အိပ်ပြီး
လင်းအောင် က ခြေတချောင်းကို ဆွဲဖျဲကာ လီးကြီးနဲ့ စအိုဖူးဖူးအ၀ကို တေ့၍ ဗြိကနဲ ထိုးသွင်းကာ တဆွတ်ဆွတ် တဖွတ်ဖွတ် ဆောင့်လိုးတယ်
အား…ကောင်းလိုက်တာအကိုရယ်…အား..ကိုရယ်
မပြီးနဲ့အုံးနော်…အရမ်းကောင်းတာပဲ..အား..
မပြီးသေးပါဘူးဟ..မင်းဖင်လေးကို..လိုးလို့မဝသေးဘူး.အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတာပဲကွာ
အား…ဖွတ်..ဘွတ်..
လီးကြီးထုတ်လိုက်ချိန်တွင် စအိုပေါက် က ပွစိ စိနဲ့
လီးကြီးဆောင့်ထည့်လိုက်ရင်လည်း တစ်ခွနေပီး
စအိုအတွင်းသားတွေက လီးကြီးကို မျှော့တွယ်ကပ်သလိုစွဲစုပ်ထားတယ်
လီးကြီး ထိုးသွင်း တဲ့အခါ အရည်ဖျားက လှန်ပြီးနူးညံ့တဲ့ဒစ်ထိပ်မှာ အရသာတွေစုပုံနေပီး
လီးကို ပြန်ထုတ်တဲ့အခါ..အရည်ဖျားက လီးထိပ်ကိုဖုံးအုပ်ကာ..ထွက်လာပီး လီးတကြောလုံး ကို..ရှိန်းကနဲ ရှိန်းကနဲ ကောင်းလွန်းလှသည်
အား…အကို ရယ်..ဆောင့်ပါ..တအား..ဆောင့်..
ညီအရမ်းကောင်းနေပီ..အား..အကိုရယ်..
ထိထိမိမိ ရှိလိုက်တာ.. အား…အင်း…အိုး..
လင်းအောင် လည်း ကာမပင်လယ်ထဲမှာ ရွက်ကုန်ဖွင့်ပီး..အားရပါးရ လွှင့်မျောကာ…တရစပ်လိုးဆောင့်ရင်း…လီးကြောတခုလုံး..ပူရှိန်းလာပြီး..ဘာနဲ့မှမလဲနိုင်ကာမရြု့အထွက်အထိပ်ကို..ရောက်ရှိသွားသည် ။
အား.အား..အား…ကောင်းတယ်ကွာ..
ပြွတ် ပြွတ်..ဆိုပြီး..မျိုးသက်ရဲ့..နုတ်ခမ်းလေးကို
ဆွဲဆွဲစုပ်လိုက်သည် ။
ဆေးလိပ်နံ့သင်းသင်းလေးနဲ့ ကစ်ဆွဲခံရတော့လည်း
အရသာရှိလိုက်တာ…
Kar yan thet lwin
မနက် ၄နာရီလောက်ရောက်တော့ လင်းမောင်ကို
စာကျက်ဖို့ အိပ်ရာနိုးဖို့..လင်းမောင် အခန်းထဲ၀င်လာခဲ့သည် ။
လင်းမောင် ညီလေး..ထထ..ထထ..၄နာရီထိုးပီ
ထလေ..စာကျက်ရအုံးမယ်..
မထချင်ဘူးဗျာ…
ဟေ..ဘာလို့လဲ..နေဖျားလို့လားဆိုပြီး..လင်းမောင်နှဖူးလေးကို..လက်နဲ့အုပ်မိုးလိုက်တော့..
လင်းမောင်က..လက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး…တခါမှမကြည့်ဖူးတဲ့အကြည့်..စူးစူးရှရှ ကြည့်နေတော့..မျိုးသက် ရင်ထဲ ဒိန်းကနဲ ဖြစ်သွားရပြန်တယ်..အို..ငါ..ဘာတေဖြစ်နေတာလဲ
ဘာဖြစ်လို့လဲ ညီလေး ကလည်း
ကျနော် ကို စာထကျက်စေချင်ရင် တခုလုပ်ပေးရမယ်..
ဟင်ဘာကိုလဲ…
ညက အကိုလင်းအောင်ကို စုပ်ပေးသလို
ကျနော့်လီးကိုလဲစုပ်ပေးပါဗျာ..ကျနော် အစုပ်ခံချင်လို့ပါ…
ဟင်..မျိုးသက်ရှက်သွားသည်။လူမိတော့..အနေရခက်နေသည် ။
လုပ်ပါ..စုပ်ပေးရင်..စာကျက်မယ်လေ..နော်..နော်.
မစုပ်ပေးရင်..ဖေဖေမေမေတို့ပြန်လာရင်..အကိုနဲ့ဖြစ်တာတိုင်ပြောမယ်..
ဟာ..အဲ့လိုမလုပ်နဲ့နော်..ဒီလိုလုပ်
အကိုမင်းကို စုပ်ပေးရင်..နေ့တိုင်းမနိုးပဲထမှာလား
နေ့တိုင်းစုပ်ပေးရင် ထမှာပေါ့..ဟဲဟဲ
ဟင်..လူလည်လေး..ကဲ..ဘောင်းဘီ ချွတ်လိုက်
အားပါးပါး.. လင်းမောင် က သူ့အကိုနဲ့တူလို့ထင်တယ် လီးကြီးက အရွယ်နဲ့မမျှအောင် တုတ်လှသည် ။ ၁၀ကျော်သက်ဆိုတော့..အမွှေးနုနုတွေကြားမှာ
ကြီးမားတုတ်ခိုင်တဲ့ လီးကြီးက..အရည်ဖျားမလန်
ဒစ်မပြုတ်သေးပဲ..ငုံငုံဖူးဖူးကြီးနဲ့..အားရစရာကြီး
စုပ်လေ အကို
အေးပါ..မင်းလီးကလည်း ထွားလိုက်တာနော်
မျိုးသက်..မလန်တလန်ဖြစ်နေတဲ့ ဒစ်လေးကို လျှာဖျားလေးနဲ့ တေ့ထောက်ပြီး..ထိုးကလိနေသည်။
ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ချင်း လီးတဆုံးရောက်အောင်
စုပ်ပေးရင်း..ဂွေးဥတွေ ကို..ကိုင်နေတယ် ။
လင်းမောင် လည်း မျိုးသက်ပုဆိုးကို ဖြေချလိုက်ရင်း
ဖင်သားအိအိတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖျစ်ညှစ်ဆွဲစုပ်ပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းအကြားလက်လျှိုကာ စအို၀ဖူးဖူးလေးကို ထိုးကလိလိုက်သည်
မျိုးသက်မှာ လီးစုပ်ရင်း က တဟင်းဟင်းဖြစ်လာသည် ။
တော်တော် အတတ်ကောင်းတေတတ်နေတယ်
ငါ့မှာတော့..ကလေးပဲ ထင်နေတာ..
ကလေးမဟုတ်တော့လို့..လီးစုပ်ခံပီး ဖင်နိုက်နေတာပေါ့အကိုရ..ဘယ်လိုလဲ..ကျနော် လီးကြိုက်လား..ဟဲဟဲ
လင်းမောင် က သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းတေနဲ့ ဖင်ထဲကို ထိုးစွ ပေးလေ မျိုးသက်က ဖီးတက်ပီး လီးကိုအငမ်းမရစုပ်လေဆိုတော့…လင်းမောင် လည်း..အထာသိကာ..လက်နှစ်ချောင်းပူ း ထိူးပြီး
စအိုအတွင်းသားတေကို ပတ်မွှေ ပေးနေသည်
အား..
ရှီး..ပြွတ်…ပြွတ်..
ဟင်း…ဟသးင်း…အား..
ကျနော် ပက်လက်အိပ်လိုက်မယ် အကိုက အပေါကတက်ခွပီး ကျနော့်လီးစုပ်ပေါ့ ကျနော် ကဖင်ယက်ပေးမယ် ။
ဖင်ပြန်ခေါင်းပြန် နေပြီး တယောက်နဲ့ တယောက်ပြုစုနေကြသည် ။
လင်းမောင် သည် ဖင်ကွဲကြောင်းကို လျှာနဲ့ ယက်သပ်ပြီး စအိုအတွင်းထဲကို တဇွိဇွိ ထိုး၍ ကလိပေးနေသည် ။စအိုနုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို
သူ့နုတ်ခမ်းနဲ့ ဖိဆွဲပြီး ..မနာအောင်..ဆွဲစုပ်ကစားရင်း..လက်သုံးချောင်းပူး ထိုး၍..ကလိပေးပြန်သည်
မျိုးသက်လည်း..ဖီးအလိမ်းလိမ်းတက်ကာ
လီးကြီးကို ဒစ်ထိပ်ကနေ အရင်းထိ ငုံထားပြီး
လျှာနဲ့ ယက်လိုက် လွှေလိုက်လုပ်ပေးနေသည် ။
တချက်တချက် ဂွေးဥနှစ်လုံးကို ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ ဆွဲငုံစုပ်လိုက်သေးသည် ။
လီးချောင်း ကြီးကိုလည်း အမျိုးမျိုး စုပ်ပေးနေတော့
လီးကြီးက ပါးစပ်ထဲတွင် အရင်ကထက် ပြည့်ကြပ်လာပြီး..အကြောတွေ တင်းလာကာ
လရည်ပူပူတွေကို ဒလဟော သွန်ကျလာတော့သည် ။
ဟူး…ကောင်းလိုက်တာ..အကိုရာ..
နေ့တိုင်း..စုပ်ပေးရမယ်နော်..
အင်းပါ.. .ဒါဆို စာကိုကြိုးစား..ကြားလား
ဟုတ်ကဲ့.ဒါနဲ့..ဖင်လဲလိုးချင်သေးတယ်
မရသေးဘူး ဒီဇင်ဘာစာမေးပွဲမှာ ဂုဏ်ထူးပါရင် လိုးခွင့်ရမယ်..အခုက အစုပ်ပဲခံအုံး..ကြားလား
ဟုကဲ့ပါ..ဂုဏ်ထူးပါအောင်ကြိုးစားပြီး
ဖင်ကွဲအောင် ကို လိုးပစ်အုံးမှာ…ဟဲဟဲ
ဟေ….
ပြီးပါပြီ ။